Додека големите сили ги кројат границите на безбедноста од Вашингтон до Москва, Западен Балкан се обиде да се претстави не како проблем, туку како дел од решението. Во Собранието на Република Македонија се одржа Безбедносниот форум Скопје 2026 под мотото „Архитекти на стабилноста: безбедносниот идентитет на Западен Балкан”.

Форумот собра претставници на институциите, академската заедница, дипломатскиот кор, меѓународни организации и граѓанското општество. Воведното обраќање го одржа професорот Јулијан Чифу од романскиот Центар за превенција на конфликти, а на панелите учествуваа експерти и дипломати од Полска, Србија, Романија, Австрија и Македонија. Организатори беа Универзитетот „Св. Климент Охридски” од Битола и Универзитетот во Тетово.

Темите беа токму оние што го мачат регионот: дезинформации и хибридни закани, енергетска безбедност, институционална отпорност и натпреварот на големите сили на работ од Европа. Војната во Украина, како постојана сенка, се провлекуваше низ речиси секоја дискусија – потсетник дека стабилноста на Балканот зависи и од нешта што се решаваат далеку од него.

Форумите се корисни – но Балканот веќе има изобилство конференции, декларации и панели за стабилност. Прашањето што ретко се поставува на ваквите собири е дали зборовите се претвораат во политики. „Архитект на стабилноста” звучи добро на банер во Собранието; дали регионот навистина гради нешто, или само повторно ги опишува своите проблеми со поубави зборови – тоа ќе го покаже не форумот, туку она што следува по него.