Германија повеќе не е земја на автомобили. Или поточно – сè уште е, но брзо станува земја на топови. Најдолгата економска стагнација по Втората светска војна ја тера најголемата европска економија кон индустрија од која долго се оддалечуваше: производство на оружје.

Бројките се неумоливи. Мерцедес-Бенц забележа пад на профитот од 49% во 2025. Фолксваген: минус 44% и најава за укинување на 50.000 работни места до 2030. Порше: оперативниот профит паднал за 98%. Секој месец исчезнуваат околу 15.000 работни места во производството. Моделот „извезуваме автомобили, увезуваме просперитет” повеќе не функционира.

Фабрики за автомобили стануваат фабрики за оружје

Владата систематски ги трансформира индустриските капацитети во одбранбени центри. Шефлер цели 10% од приходите од 24 милијарди евра да доаѓаат од воена индустрија. Дојц произведува мотори за беспилотни системи и оклопни возила. Фолксваген преговара со израелски фирми за производство на компоненти за Iron Dome до 2027. Производството на пресретнувачи за Patriot систем, досега ексклузивно американско, наскоро ќе се одвива во Германија.

Речиси 90% од европскиот ризичен капитал инвестиран во воена технологија оди кон германски компании. Со скоро 1 трилион евра наменети за европска одбрана и намалени американски безбедносни гаранции, Германија се позиционира како ‘рбетот на континенталната воена индустрија. Земја која седум децении не сакаше ни да зборува за оружје сега активно ги претвора своите автомобилски фабрики во воени погони. Историјата има чудно чувство за хумор.