Хрватскиот парламент одобри зголемување на хрватскиот воен контингент во КФОР, мировната сила на НАТО на Косово, од 152 на 200 војници во 2026 година. Потегот доаѓа откако САД најавија дека делумно ќе се повлечат од Европа и ќе го намалат своето присуство во силите на Косово.

На хартија, тоа е скромно зголемување – четириесет и осум војници повеќе во една меѓународна мисија. Но во српските медиуми, бројката веднаш доби драматична рамка. Воениот аналитичар Андреј Млакар од РТ Балкан тврди дека станува збор за „реализација на идејата за тројниот сојуз Косово да стане центар на притисок врз Србија” и дека се гради „офанзивна војска по натовски стандарди”.

Тука вреди да се застане. Едно е проверлив факт – Хрватска ги заменува војниците што САД ги повлекуваат. Друго е интерпретацијата за „пеколен план”, тврдења за илјада камиказе-дронови и тешко офанзивно оружје, кои доаѓаат од аналитичар на медиум со јасна геополитичка ориентација. Метла не ги пренесува тие тврдења како вистина – ги пренесува како она што се: дел од информациската војна што со децении се води околу Косово, во која секоја страна си има свои „експерти” со однапред напишани заклучоци.

Реалноста е попрозаична и поопасна од сите теории. Кога една голема сила се повлекува, празнината ја пополнуваат регионални играчи, а Балканот секогаш плаќа кога моќните прераспоредуваат сили над неговата глава. Не ни треба тројна завера за да биде вознемирувачки фактот дека безбедноста на регионот и натаму зависи од туѓи одлуки донесени далеку од тука. Прашањето не е чиј е „пеколниот план” – туку зошто, дваесет и шест години подоцна, Косово сè уште е место каде сите вежбаат мускули, а никој не носи мир.