Новиот Изборен законик повторно заглави во Собранието, а околу тоа кој е виновен се води вообичаената политичка престрелка. Од ВМРО-ДПМНЕ обвинуваат дека СДСМ, Левица и ДУИ заеднички го блокираат донесувањето на законикот – и тврдат дека причината се едноцифрените рејтинзи и стравот од изборен пораз.

Во срцето на расправијата е едно конкретно прашање: гласањето на Македонците што живеат во странство. Власта предлага тие да можат да гласаат електронски или по пошта, за да им се олесни правото на глас. Опозицијата, пред сè СДСМ, се противи на таквиот модел – тврди дека не е против гласањето на луѓето во странство како принцип, туку против начин што, велат, отвора врата за изборни измами.

И тука се судираат две легитимни грижи што ретко се кажуваат мирно. Од една страна, Македонците насекаде по светот имаат право да учествуваат во изборите на својата земја, а тешкиот пристап до гласање со години ги оддалечува од тоа право. Од друга страна, секој нов начин на гласање што не е доволно обезбеден навистина може да се злоупотреби – а изборните измами на Балканот не се теорија, туку искуство.

Проблемот е што ниту една страна не изгледа дека сака решение повеќе отколку што сака противникот да остане виновен. ЕУ веќе повика на консензус и навремено носење на законикот, бидејќи тоа е дел од обврските за реформи. Но додека партиите ги бројат рејтинзите наместо гласовите, законикот стои, а вистинскиот губитник е гласачот – оној дома и оној во странство, што и понатаму не знае како ќе гласа на следните избори. Кому му е во интерес блокадата? Одговорете сами.