Зад затворени врати, телефонскиот разговор меѓу Доналд Трамп и Бенјамин Нетанјаху во понеделник прерасна во караница каква што ретко излегува во јавност. Според извори, Трамп избувнал откако израелскиот премиер најавил нови воздушни удари врз Бејрут – токму кога Вашингтон води деликатни преговори со Иран. Зборовите што наводно паднале немаат место во дипломатски учебник, но ја откриваат вистинската состојба: примирјето виси на конец, а сојузниците меѓусебно се колнат.

Цитатите, како што ги пренесуваат извори, се груби: „Полудел си. Ќе беше в затвор да не бев јас. Ти го спасувам газот. Сега сите те мразат, го мразат Израел поради ова”. Кога еден претседател вака им зборува на своите сојузници зад кулисите, прашањето не е дали примирјето е кревко – туку колку долго воопшто било вистинско.

Иранската страна не молчи. Преговарачот Мохамад Багер Галибаф напиша на Х дека „отстапките не доаѓаат преку дијалог, туку преку проектили; во преговорите целта ни е само тие да разберат”. Преведено од дипломатски јазик на обичен – Техеран преговорите ги гледа како фаза од конфликтот, не како замена за него. А тоа е сосема друга игра од онаа што ја прикажуваат камерите.

Аналитичарите се мрачни во проценката: примирјето е привремено и нестабилно. Трамп сака да избегне голема ескалација пред конгресните избори за да не настрада економијата; се преговара тесна спогодба за Ормузскиот теснец, не сеопфатен мир; а Израел веројатно ќе нанесе превентивни удари ако Иран ги обнови програмите за оружје. Заклучокот? Нова војна изгледа „практично неизбежна”.

За Балканот ова не е далечна вест колку што изгледа. Кога цените на нафтата зависат од еден теснец, а еден теснец зависи од расположението на тројца лидери што меѓусебно се навредуваат по телефон – дали навистина мислиме дека последиците ќе застанат на Блискиот Исток? Бензинската пумпа е поблиску до Техеран отколку што ни се чини.