Skip to content

Норвешка запленила руски брод за долг од 4,22 милијарди долари: Путин го нарече тоа државен тероризам

1 мин. читање
Сподели
Норвешка запленила руски брод за долг од 4,22 милијарди долари: Путин го нарече тоа државен тероризам

Норвешките власти запленија руски брод. Не поради шпионажа, не поради санкции, не поради инцидент на море – туку поради неплатен долг. Украинскиот „Нафтогаз“ веќе години бара од Русија 4,22 милијарди долари отштета за имотот одземен при анексијата на Крим во 2014 година. Русија не плаќа. Норвешка зеде брод.

Владимир Путин тоа го нарече „државен тероризам“ и порача дека вакви потези ги отежнуваат мировните преговори. Формулација која вреди да се прочита двапати: земјата која одзеде цела покраина смета дека одземањето на еден брод е тероризам.

Одлуката не е норвешка, туку хашка

Основата за сето ова е арбитражна пресуда од 2023 година во Хаг, со која Русија беше обврзана да плати 3,64 милијарди евра плус камата и судски трошоци. Со натрупаната камата сумата денес се искажува како 4,22 милијарди долари. „Нафтогаз“ објави дека ќе продолжи да бара руски имот низ целиот свет додека долгот не биде наплатен во целост, а постапки за извршување веќе водат во САД, Франција, Британија и Финска.

Ова е поинаков вид на притисок од оној на кој сме навикнати. Санкциите се политички – се воведуваат, се укинуваат, се заобиколуваат. Извршувањето на арбитражна пресуда е техничко. Не бара согласност од Кремљ, не чека резолуција, не се преговара. Некој само мора да најде имот во земја која ја признава пресудата.

Зошто ова е поинтересно од уште еден пакет санкции

Затоа што покажува нешто што досега беше теоретско: дека државниот имот не е недопирлив ако постои правосилна одлука и држава спремна да ја спроведе. Тоа е механизам кој ќе се користи и понатаму, и не само против Русија.

А на Балканот таа реченица треба да се прочита внимателно. Регионот е полн со недовршени имотни спорови – од сукцесијата на југословенскиот имот, преку национализирани фабрики, до арбитражи со странски инвеститори кои се влечат со децении. Досега стандардната одбрана беше едноставна: пресудата постои, но никој нема механизам да ја наплати.

Норвешка штотуку покажа дека механизам постои. Треба само некој да го употреби.

Прашањето е колку држави во регионот денес имаат имот во странство кој некој веќе го гледа на некој список. И дали воопшто некој ја води таа евиденција – или ќе дознаеме кога ќе се појави првото соопштение дека нешто наше е запленето поради пресуда донесена пред петнаесет години.