На 96 години почина принцезата Свева Романов, една од последните живи врски со светот на руското царско семејство пред револуцијата. Со неа си замина цела една епоха – генерација аристократи родени меѓу два света, кои го паметеа стариот поредок само од раскази на постарите.

Родена како грофица Свева од Герардеска во Тоскана, таа потекнуваше од италијанско благородничко семејство чија лоза се протега до десеттиот век – толку стара што името на нејзините предци се споменува дури и кај Данте. Детството го минала на семејното имение во Тоскана, каде татко ѝ одгледувал добиток и произведувал вино, а образованието го добивала приватно, дома.

Судбината ја сврте кон Русија во 1950 година, на една забава во Рим. Таму го запозна принцот Николај Романович Романов, пра-пра-внук на царот Николај I. Двајцата се венчаа во јануари 1952 во црквата на Архангел Михаил во Кан. Од бракот се родија три ќерки – Наталија, Елизавета и Татјана – а животот го делеа меѓу Швајцарија во зима и Италија во остатокот од годината.

Нејзиното семејство ја опиша како вистинска принцеза и една од последните претставнички на својата генерација. Тоа не е само сентиментална фраза – со смртта на луѓе како Свева, врската со предреволуционерна Русија станува сè повеќе работа на архиви и помалку на живо сеќавање.

Приказни како оваа на Балканот не звучат туѓо. И овде историјата на стари семејства, кралски лози и империи што исчезнале живее во раскази што полека се губат со секоја генерација. Прашањето е кој ќе ги памети кога ќе си заминат и последните што биле таму.