Në moshën 96-vjeçare ndërroi jetë princesha Sveva Romanov, një nga lidhjet e fundit të gjalla me botën e familjes carëse ruse para revolucionit. Me të iku një epokë e tërë - një brez aristokratësh të lindur mes dy botësh, që rendin e vjetër e mbanin mend vetëm nga tregimet e të moshuarve.

E lindur si konteshë Sveva della Gherardeska në Toskanë, ajo rridhte nga një familje fisnike italiane, prejardhja e së cilës shtrihet deri në shekullin e dhjetë - aq e vjetër sa emri i paraardhësve të saj përmendet madje edhe te Dante. Fëmijërinë e kaloi në pronën familjare në Toskanë, ku i ati rriste bagëti dhe prodhonte verë, ndërsa arsimin e mori privatisht, në shtëpi.

Fati e ktheu drejt Rusisë në vitin 1950, në një festë në Romë. Aty njohu princin Nikolla Romanoviç Romanov, stërstërnip të carit Nikolla I. Të dy u martuan në janar të vitit 1952 në kishën e Kryeengjëllit Mihail në Kan. Nga martesa lindën tri vajza - Natalia, Elizaveta dhe Tatjana - ndërsa jetën e ndanin mes Zvicrës në dimër dhe Italisë pjesën tjetër të vitit.

Familja e saj e përshkroi si një princeshë të vërtetë dhe një nga përfaqësueset e fundit të brezit të saj. Kjo nuk është vetëm një frazë sentimentale - me vdekjen e njerëzve si Sveva, lidhja me Rusinë e parevolucionit bëhet gjithnjë e më shumë çështje arkivash dhe gjithnjë e më pak kujtim i gjallë.

Histori si kjo nuk tingëllojnë të huaja në Ballkan. Edhe këtu historia e familjeve të vjetra, e fiseve mbretërore dhe e perandorive që janë zhdukur jeton në tregime që ngadalë humbasin me çdo brez. Pyetja është kush do t'i mbajë mend kur të ikin edhe të fundit që ishin atje.