Бугарскиот претседател Румен Радев повторно тргна по патека што сè повеќе личи на онаа на унгарскиот премиер Орбан – овој пат со противење на европските санкции против рускиот патријарх Кирил.

Бугарската министерка за надворешни работи Велислава Петрова-Чамова потврди дека Софија се противи на санкциите против рускиот патријарх и одбива да поддржи мерки што ги засегаат подружниците на „Лукоил“ во енергетскиот сектор. Образложението: ваквите мерки биле „симболични по карактер“ и „контрапродуктивни“, и наводно отворале простор за антиевропска пропаганда дека ЕУ се меша во верските прашања.

Ова не е изолиран потег. Истата влада претходно ја суспендира директната воена помош за Украина и одби да поддржи формирање посебен трибунал за Путин. ЕУ, пак, го обвинува Кирил дека ја поддржува руската инвазија и шири ревизионистичка пропаганда. Европската комисија и покрај бугарското противење очекува брзо одобрување на обновените санкции, повикувајќи се на притисок од Г7.

За Македонија, бугарската политика секогаш има директна цена. Кога Софија игра на руско-европската линија по сопствена сметка, прашањето за нашите евроинтеграции – кои Бугарија со години ги држи како заложник – станува уште понеизвесно. Балканот добро знае: кога еден сосед бира помеѓу Брисел и Москва според дневните интереси, малите земји околу него го плаќаат данокот на таа неодлучност. Дали Европа конечно ќе постави јасна линија, или повторно ќе попушти за да го задржи единството – тоа останува отворено.