По дебатата во Европскиот парламент за извештајот за нашата земја, вицепремиерот за европски прашања Беким Сали порача дека „пораките од Брисел се силна потврда за нашата европска перспектива”. Оптимизмот е разбирлив – но и познат до напамет.

Секоја влада, без оглед на боја, по секоја дебата во Брисел излегува со истата реченица за „потврдена европска перспектива”. Проблемот е што перспективата трае веќе две децении, а самата членка сè уште е некаде на хоризонтот. Колку „силни потврди” се потребни пред потврдата да стане – членство?

Европскиот парламент навистина одржа дебата и навистина има извештај, и тоа не е безначајно. Но разликата меѓу позитивна реченица од брисел и реален напредок е огромна, и токму таа разлика секоја влада умее да ја замати со оптимистички соопштенија. Граѓанинот што со години слуша исти пораки има право да прашува конкретно: што всушност се смени по оваа дебата, и кога тие пораки ќе се претворат во датум?