Почина Пепино Мацуло, човекот што 45 години му го позајмуваше гласот на Топо Џиџо – замина на 100 години

Цела една генерација го памети Топо Џиџо – малото глувче со огромни уши и глас што звучеше како да се смее и кога зборува. Гласот зад него, речиси половина век, беше на Пепино Мацуло. Италијанскиот актер почина од природна смрт на 30 септември, во својот дом во Санто Стефано ди Брига, место во близина на Месина на Сицилија, каде што се вратил по пензионирањето. Сто години наполни на 6 јуни и ги прослави опкружен со соседи, пријатели и колеги.

Мацуло почнал да го толкува Топо Џиџо во 1961 година и продолжил околу 45 години, сè до 2006. Но не беше само глас. Тој го смислил и начинот на кој глувчето зборува, неговите изрази и карактерот поради кој една лутка стана миленик на деца низ целиот свет. Џиџо го создале Марија Перего и Федерико Калдура, а на телевизија се појавил прв пат во 1959 година. Првиот глас му го дал Доменико Модуњо, но две години подоцна дојде Мацуло и оттогаш актерот и ликот беа неразделни.

Приказната не остана затворена во Италија. Мацуло го зборувал Џиџо и на шпански, во анимираната серија од крајот на осумдесеттите, синхронизирана во Мадрид. Во деведесеттите глувчето доживеа втора младост покрај бразилската водителка Шуша, а на италијанската телевизија делеше екран со ѕвезди од рангот на Рафаела Кара.

Најубавата приказна е онаа што самиот ја раскажувал. Кога имал околу две години, видел мало суштество крај својот кревет. Толку се исплашил што сакал да ја повика мајка си, но гласот не му излегувал. Кога конечно ѝ кажал, таа го смирила: тоа било мало џуџе што ќе му донесе среќа. Децении подоцна, во едно студио на РАИ, прв пат ја видел лутката на Топо Џиџо – и лицето му се сторило познато.

Ја зел лутката и почнал да ја оживува. Во студиото бил актерот Џино Брамиери, кој, штом го слушнал, му рекол да не го заборава тој глас, бидејќи може да му донесе многу пари. Бил во право. Голем дел од она што го зборуваше Џиџо, впрочем, се раѓал во главата на Мацуло: тој импровизирал и, како што велел, никој не морал да му кажува што да прави.

Роден на 6 јуни 1926 година, почнал во театарот, учел во Рим и Милано, а потоа градел кариера на радио и телевизија. Престанал редовно да го толкува ликот во 2006, но никогаш не се одвоил од него сосема: на стотиот роденден до него стоел Лео Вали, еден од гласовите што подоцна ја презедоа улогата.

Денес детските ликови се раѓаат на состаноци, со фокус-групи и маркетинг-планови. Приказната за човек што едно глувче го носел во себе од втората година, а му го позајмувал гласот 45 години, звучи речиси од друго време. Колку такви гласови ни останаа?