Кога Илон Маск го преименува Twitter во X, тоа беше претставено како чекор напред. Федерален суд во Делавер сега пресуди што всушност значело тоа правно: фирмата го задржала името Twitter, но зборот tweet и логото со птичето изгледа ги оставила зад себе.

Тужениот е стартап од Вирџинија со име Operation Bluebird, кој се појави како Twitter.now и најави своја социјална мрежа. Судијата Колм Ф. Коноли донесе поделена одлука: ја одобри привремената забрана за осум трговски марки поврзани со Twitter, но ја одби кога станува збор за зборот tweet и за логото со птичето. Во образложението пишува дека стартапот „веројатно ќе успее да докаже“ дека X ја прекинала вистинската употреба на тие две марки и дека не намерава да ја обнови.

Стартапот реагираше за неколку дена – веб-страницата сега се вика Tweet.app и е отворена за корисници.

Треба да се каже отворено што е ова. Фирмата не крие дека нејзината цел е да го подигне она што Маск го фрлил – тоа стои буквално на почетната страница. Ја водат двајца адвокати, основачот Мајкл Пероф и Стивен Коутс, кој порано бил адвокат за трговски марки токму во Twitter. Двајца правници што ја знаат постапката однатре бараат марки чија вредност е позната. Приказната дека сакаат да градат нова социјална мрежа е убава, но не е онаа што ја објаснува тимот.

Тоа не значи дека немаат публика. Пред пуштањето, над 172.000 луѓе побарале свое корисничко име на страницата – при што резервацијата на име чини 20 долари (околу 17 евра), што прилично удобно ги покрива правните сметки. Луѓето не платија за производ што го виделе. Платија за име што го помнат.

Коутс го сумираше случајот во реченица што е подобра од секој правен поднесок: „Го задржаа зборот. Ја пуштија птицата и го пуштија tweet.“ И додаде дека зборот преживеал три години додека една фирма се обидувала да го замени, затоа што јавноста одбила да престане да го користи.

Тука е и вистинската поука, а таа не е за Маск. Марката не ти припаѓа затоа што ја платил – ти припаѓа додека ја користиш. Компанија што вреди десетици милијарди ја испушти сопствената именка од невнимание, а сега мора да докажува на суд дека сè уште ѝ треба. Случајот не е завршен и ќе продолжи за да се утврди што од старите марки останува кај X.

Колку сопственици на бренд некогаш се запрашале што точно поседуваат – пред да им го објасни тоа некој друг преку тужба?