На 28 километри западно од Вилнус се крие еден од најнеобичните средновековни замоци во северна Европа. Тракаи – литвански замок изграден на остров среде езеро, опкружен со пет водни површини и шуми од бреза и бор. Место кое патниците од Балканот ретко го имаат на својата мапа, а заслужува да биде.

Замокот е граден меѓу 14 и 15 век – црвена тула, кружни кули со конусни покриви, и одраз во Галве езерото што го прави целиот објект да изгледа како цртан, не граден. Темелите ги положил великиот војвода Кестутис, синот Витаутас Велики го завршил и преселил во него својата резиденција. Денес е „еден од најспектакуларните средновековни објекти во северна Европа”, според локалните историчари.

Според литванска легенда, војводата Гедиминас го открил местото додека ловел и бил толку маѓепсан од убавината што решил тука да основа нова престолнина. Околу 1322 година. Подоцна престолнината ја преселил во Вилнус, но Тракаи остана точка на културно сеќавање.

Тука живее заедницата Караити – турски народ кој Витаутас го донел од Крим во крајот на 14 век. Од почетните четиристотини семејства, војни и чума ги намалиле на околу шеесетина денес. Имаат своја архитектура – дрвени куќи со три прозорци кон улицата кои претставуваат Бог, војводата и семејството. Имаат и своја кенеса – мала турска синагога единствена во Европа. И своја кујна – kibinai, печени пити со јагнешко или говедско месо.

Езерото Галве има 21 остров. Лето на овие води значи кајакарење, велосипеди, едрилици, плажа на езерото Акмена. Близу замокот стои и палатата Узутракис, дворец од 19 век со градина дизајнирана од францускиот пејзажен архитект Едуард Франсоа Андре – мермерни скулптури и геометриски цветни леи.

Празник за искусување – Иванден на 23 јуни. Огнови, венци од диви цветови, рачно произведени пијалоци по рецепти стари неколку века. Нешто што балканската душа го разбира без преведување. Истиот празник, исти симболи, иста жед за лето во земја што ја пишувала зимата прерано.

За оние што ги избегнуваат туристичките гужви на Прага и Будимпешта – Тракаи нуди средновековна Европа без редица за билет. Тоа е сè уште реткост на континентот.