Откако цела една година траеше истрагата, Основното јавно обвинителство за организиран криминал и корупција ја запре постапката против бизнисмените Ратко Капушевски и Асмир Јахоски, поранешниот директор на ЕСМ Васко Ковачевски и десетина други. Предмет на истрагата – набавки на мазут за ТЕЦ Неготино во вредност од над 160 милиони евра.

Според соопштението на ОЈО, „од прибавените докази не е утврдено дека осомничените ги извршиле кривичните дела за кои биле под истрага”. Едноставно, нема докази. И така – за нешто за кое за година се пишуваше дека е една од најголемите финансиски операции на државно ниво – повелено е да нема случај.

Обвинителството ги набројува заклучоците. Набавките се спроведени „транспарентно” во услови на енергетска криза. Мазутот стигнал навреме и без прекини. ЕСМ и државниот буџет „не претрпеле штета”. Финансиските трансакции не биле прање пари – туку „легитимна деловна активност”. Изменетите услови ги одобриле „соодветните управни тела” на ЕСМ.

Се поставува прашањето – ако за година истрагата собрала „опсежна документација, финансиски записи, проценки на експерти и сведочења на службеници на ЕСМ, ТЕЦ и трговците на гориво” – и сето тоа покажало дека нема ниту еден закон прекршен – зошто истрагата воопшто беше отворена? Кој беше иницијаторот? Каква беше првичната пријава?

Поранешниот директор Ковачевски, кој некогаш ги управувал најголемите јавни енергетски набавки во земјата, повторно е чист. Бизнисмените, кои ги добивале договорите, исто така. Македонија пак ќе плати една сметка – не за мазут, туку за судските процедури кои се запреа без обвинение.

Колку случаи во последните 10 години во Македонија завршуваат на овој начин? Истрага која траела со месеци, прес-конференции, имиња на насловите – и потоа: „нема докази”. Тоа е модел кој ниту еден политичар не сака да го коментира, бидејќи „независноста на правосудството” е терминот зад кој се крие сè – и одговорноста, и неодговорноста.