На судот меѓу Илон Маск и OpenAI, последниот круг говори се сведе на едно прашање – дали може да им се верува на луѓето кои ја градат вештачката интелигенција? Поротниците сега одлучуваат дали OpenAI прекрши некаква обврска кога од непрофитна организација мутираше во неколку различни структури на пат кон профит. Одговорот ќе има тежина далеку над овој судски процес.

Адвокатот на Маск, Стив Моло, го најмонтира главната пукнатина – искрвеноста на изјавите на Сем Алтман. На прашање за неговото сведочење пред Конгресот, каде Алтман изјави дека нема акции во OpenAI, овој одговори дека сите ги разбирале правилата – имал пасивна инвестиција преку Y Combinator фондот. Тоа го толкувал како „без акции”. Адвокатите на Маск тоа го прифатија како друго.

Новинарката Кирстен Коросек, на подкаст дискусија, го пошироко погледна проблемот. „Ова е основно прашање за технолошките новинари, регулаторите и потрошувачите – за сите AI лаборатории”, рече таа, нагласувајќи дека приватните компании држат минимална транспарентност. Кога компании со 900 милијарди долари валуација работат скоро во магла, обврската за вистина не е само етичка – таа е економска.

Поинтересен е контрастот меѓу двата лидера. Маск, истакна Коросек, имаше историја на лажни изјави на Twitter, но кога застана пред судот – беше борбен и директен. Алтман беше потуплен, помирувачки, и постојано даваше до знаење дека „работи на тоа”. Двата подхода зборуваат за различни лични пристапи кон одговорност, но обата завршуваат на исто место – на сомнеж.

Учесник во подкастот, Шон О’Кејн, го сумираше она што многумина мислат во индустријата: „Не му верувам”. Тоа не е само лична оценка. Тоа е став кој расте насекаде каде што имаат финансиски интерес – инвеститори, корисници и регулатори. Прашањето на доверба ќе биде клучен дел од идните примарни јавни продажби на AI лаборатории, и одговорите засега не звучат уверливо.

За Балкан, ова прашање не е далеку. Истите компании на кои Европа им се потпира за алатки на работа, образование и здравство, се истите кои сега во судница не можат да гарантираат искреност во сопствените изјави. Кога регулаторите од Брисел добијат момент да реагираат – а тие веќе го прават тоа со AI Act – сцената во Калифорнија ќе биде еден од клучните аргументи на правната страна.