Околу 90 граѓани од Србија, пристигнати со чартер-лет од Белград, беа задржани на пистата на аеродромот во Тиват на 3 јуни – авионот остана прикован на земја додека црногорската гранична полиција спроведуваше детални проверки на патниците.

Според полицијата, се работи за „засилени контроли” пред Самитот ЕУ – Западен Балкан, при што чартер-летот од Белград со околу 90 српски државјани бил означен и ставен под контрола. Властите проверувале и кој зошто доаѓа и колку планира да остане во земјата.

Патниците, разбирливо, беа шокирани од таквиот третман – луѓе што слетале на летен одмор, а наеднаш држани на писта како безбедносна закана. Полицијата најави дека по проверките авионот ќе биде вратен во Белград.

Приказната веднаш доби политичка боја од двете страни на границата – српските медиуми ја прикажаа како понижување, црногорските како рутинска безбедност пред самит. Вистината, како обично на Балканот, веројатно е заглавена некаде помеѓу: реален безбедносен протокол, искористен и од едните и од другите за внатрешна политичка поента.

А обичните луѓе? Тие останаа таму каде секогаш остануваат во ваквите кавги – на пистата, со куфери в рака, чекајќи некој над нив да реши кога повторно ќе можат да поминат граница што до вчера ја минувале без прашање. Колку пати го гледавме истиот сценарио на Балканот – државите се караат, а сметката ја плаќа патникот?