Постојат стилови на уредување што викаат, и стилови што шепотат. Џапанди е второто – спој меѓу јапонскиот и скандинавскиот пристап, две традиции што и онака веруваат во истото: помалку е повеќе. Кога ќе ги споиш јапонската смиреност и скандинавската топлина, добиваш спална соба во која телото само се опушта, без да знае зошто.

Основното правило е отсуство на вишок. Во ентериер со џапанди дух нема да најдеш претрупаност, ни површни украси – секој предмет има причина да биде таму. Мебелот е со прави линии и чисти форми, со природни завршетоци и со дрво како главен материјал. Совет што ретко се кажува: мешај различни видови дрво – даб, јасен, светол орев – за просторот да добие длабочина наместо да изгледа како каталог.

Креветот е ѕвездата на собата. Едноставни линии, дискретен дизајн, табла од природен материјал – по можност дрво – и низок профил инспириран од јапонските футони. Боровина или даб се идеални. Околу него, палетата останува неутрална: бело, слонова коска, беж, песочни и камени тонови, со повремен акцент во маслинесто зелено, топло сиво или теракота.

Текстилот е таму каде што многумина грешат. Џапанди бара природни влакна – лен, органски памук, волна – никако сјајни синтетички материјали. Долгите завеси до под, во еднобојна неутрална нијанса или со суптилен дезен, ја омекнуваат светлината, а тепих од јута или волна ја затоплува просторијата без да привлекува внимание на себе.

Светлината е последниот, но можеби најважниот слој. Топли извори на светлина (2.700 до 3.000 келвини), едноставни ламби со абажури од ткаенина или хартија, и нежно осветлување наместо силен таван. Дополни со неколку рачно изработени керамички предмети – вазна, чинија, послужавник – и една или две средни до големи зелени растенија што бараат малку грижа: фикус, сансевиерија или замиокулкас. Не десет мали саксии, туку едно или две растенија со присуство.

На крајот, џапанди не е само естетика – тоа е став. Во време кога сè нè тера да купуваме повеќе, овој стил кажува дека вистинскиот луксуз е празнината, тишината и неколку добри предмети наместо многу осреден. За балканскиот дом, каде што честопати се натрупува „за секој случај”, тоа е речиси бунтовна идеја: собата дише кога ѝ дозволуваш да биде полупразна.