Украина овие денови гледа во небото со страв што го немала досега. Воениот врв во Киев предупредува дека меѓу 11 и 14 јуни постои висока веројатност Русија прв пат да ја употреби ракетата „Орешник” со вистински, разорен полнеж – а не како досега, само за демонстрација.

Разликата не е козметичка. Досегашните лансирања беа порака – покажување сила без максимална штета. Сега Киев стравува дека наместо тоа доаѓаат бојни глави со експлозив или фрагментација, кои би можеле да направат несоборливо поголема штета. Кога порака ќе стане напад, реториката завршува таму каде што почнуваат жртвите.

Технички, „Орешник” е ракета од среден дострел развиена од технологијата на РС-26 „Рубеж”. Лета со брзина над 10 махи – повеќе од 12.000 километри на час – и може да носи шест блока со бојни глави, односно до 36 елементи што удираат истовремено. Од лансирање до цел поминуваат само неколку минути.

Проблемот за Украина е што нема со што да ја пресретне. Ниту системите „Патриот”, ниту понапредните американски „ТХААД” или израелскиот „Ароу 3″ – кои Киев ги нема – не нудат сигурна заштита против цели што доаѓаат истовремено, со екстремна брзина, по тешко предвидливи патеки. Со други зборови, ова е оружје против кое одбраната во моментот е речиси теоретска.

За Балканот ова не е далечна вест. Секоја ескалација во оваа војна се прелева во цени на енергија, во бранови бегалци и во нервоза на пазарите што ние ги чувствуваме директно. И секоја нова „чудотворна ракета” е потсетник колку брзо реториката за одвраќање може да се претвори во вистинска штета. Прашањето не е само дали Путин ќе лансира – туку колку пати светот ќе дозволи прагот на она што е „незамисливо” тивко да се поместува.