Триесет и шест милиони што требало да лекуваат, и гаранција наместо одговор

Двајцата поранешни директори на онкологијата, обвинети за штета од над 36 милиони евра врз државниот буџет, го дочекаа крајот на неделата на слобода. Кривичниот совет им ги замени притворите со имотни хипотеки, а обвинителството не вложи жалба иако можеше. Хипотеката враќа имот во буџетот, но не ја враќа довербата дека лекот ќе стигне таму каде што е најпотребен – кај пациентот што нема друг избор освен државата.

Шверц на ботокс и измислени натпревари – системот што гледа на друга страна

Истиот ден дојде уште една здравствена приказна: доктор и сестра од Клиничкиот центар се обиделе да прошверцуваат 199 вијали ботокс преку лажна декларација, како козметички мостри. А во Валандово, функционери на фудбалскиот сојуз се под истрага за лажни клубови и измислени натпревари за 1,35 милиони денари. Различни сектори, иста шема: малите дупки во контролата стануваат образец штом никој не ги затвора.

6000 жители кај Битола без чиста вода

На стотици метри од табелата на градот, околу 6.000 луѓе пијат вода со фекално загадување – 87 проценти од мострите неисправни. Општината, водоводот и Центарот за јавно здравје си ја префрлаат топката, а село по село останува жедно покрај вода. Вода не е луксуз што се чека додека некој потпише документ; таа е најосновното што едно општество ѝ го должи на својата периферија.

Сопствен дом во Скопје, луксуз за цела генерација

Кога квадратот во центарот на Скопје мине над 3.000 евра, а стан од 60 квадрати скокне од 80.000 на над 150.000, сметката за една цела генерација едноставно не излегува. Европски цени, македонски плати – и сè помал број луѓе што можат да ги спојат двете. Политиката го одбегнува прашањето, а младите плаќаат туѓ кредит наместо да градат сопствен дом.

Идентитет, граници и соседи што бираат по дневен интерес

Додека дома се мери цената на квадрат, во политиката се мери цената на идентитетот. Минчев потсетува дека идентитетот не се брани со говори на собири, туку со економија и млади луѓе што остануваат. Од другата страна на границата, Радев ги блокира санкциите против рускиот патријарх, а една бугарска фондација ја откажа блокадата на трите гранични премини за два часа – по една реченица од Софија. Кога сосед бира помеѓу Брисел и Москва според дневните интереси, малите земји околу него го плаќаат данокот.

Свет: договор во кој никој не верува никому

Луѓето на американскиот потпретседател веќе беа на аеродром кога преговорите САД-Иран нагло пропаднаа. Потпис на хартија што вреди точно до следната криза. Цената на тоа недоверие веднаш стигна и кај нас: нафтата скокна над 80 долари. А во самиот Иран, истиот режим осуди пејачка на 74 удари со камшик само затоа што запеала без шамија – бидејќи власта што се плаши од песна на жена секогаш се плаши од нешто многу поголемо.

Балканот не заборава: пресуда за родителите во Белград

Белградскиот суд ги осуди родителите на момчето што го изврши масакрот во училиштето – одговорноста не исчезнува само затоа што извршителот бил малолетник. Кој имал пристап до оружјето, кој гледал а не видел – тоа се прашањата што не смеат да завршат во фиока. Истиот принцип што му недостасува на секоја наша истрага што трае со години.

Полесниот дел од денот

За крај, нешто полесно. Светското првенство во фудбал почна со балканска жртва – Англија ја скрши Хрватска, додека Вардар се подготвува во Италија. А на едно поинакво поле, кралицата Максима се појави во црвено со наметка стара четири години – доказ дека облеката умее да каже моќ без ниту еден збор.

Ако постои нишка низ потешкиот дел од денот, таа е едноставна: отчетноста што запира пред оној што најмногу зависи од неа. Пациентот, селото, генерацијата што не може да си купи дом – сите чекаат некој да одговори. И токму тоа чекање, повторувано доволно долго, станува најскапата сметка од сите.