Македонија доби нов начин да одлучува за едно од најличните прашања – што се случува со телото по смртта. Собранието усвои измени на Законот за земање и пресадување делови од човечко тело, со кои секој полнолетен граѓанин, преку изјава кај матичниот лекар, сам ќе одлучи дали сака да биде дарител на органи.

Законот е изгласан со 58 гласа „за” и 6 „против”. Изјавата ќе се запишува во националниот електронски здравствен систем „Мој Термин”, а граѓанинот ќе може да ја промени одлуката во секое време. Со ова системот се префрла на модел на информирана согласност и личен избор – наместо претпоставки за тоа што сакал починатиот.

Измените го прошируваат и кругот на живи дарители: освен постојните роднини, сега се вклучуваат и роднини до четврти степен, односно и првите братучеди, со задржан заштитен механизам преку етичка комисија што проверува дали чинот е доброволен и без принуда.

Идејата е добра, но вистинскиот тест допрва доаѓа. Дарителството на органи во Македонија со години заостанува, не поради недостиг на закони, туку поради недоверба, неинформираност и слаб систем за трансплантации. Изјава кај матичен лекар не значи ништо ако пациентот што чека бубрег нема каде да го добие навреме. Законот е чекор; прашањето е дали зад него ќе застане и систем што навистина спасува животи.