Петнаесетгодишно момче на велосипед, удрено од автомобил на охридска раскрсница, останува тешко повредено во болница – а возачот бега од местото на настанот. Ова не е апстрактна сообраќајна статистика; ова е дете и еден човек што избрал да продолжи да вози наместо да застане и да помогне.

Несреќата се случила на 3 јули околу 17:20 часот, на пресекот на булеварот „Македонски Просветители” и улицата „Димитар Влахов” во Охрид. Тинејџерот е хоспитализиран со тешки повреди во болницата „Св. Еразмо”. Полицијата подоцна го пронашла белиот Volkswagen Tiguan со охридски таблички и го приведе возачот – 65-годишен пензионер од Охрид. Тестот покажал 0,7 промили алкохол во крвта.

Значи, зад воланот седел човек што не смеел да вози, удрил дете, и наместо да остане – избегал. Секој од тие три елементи одделно е тежок; заедно, тие цртаат портрет на однос кон туѓиот живот што кај нас, за жал, не е реткост. Колку пати сме читале иста реченица со различни имиња на улици?

Истрагата ја води охридската полиција по наредба на јавниот обвинител, а возачот ќе одговара за напуштање на местото на настанот со тешка телесна повреда. Судот ќе ја каже својата, но прашањето што останува е поширoко од еден случај: што прави возач од таа возраст, со алкохол во крвта, да мисли дека бегството е опција? Одговорот делумно лежи и во тоа колку често таквото бегство поминува без вистинска последица. Едно момче се бори во болница; најмалку што му должиме е системот тоа да не го третира како уште еден ред во дневниот полициски билтен.