Бројките од првиот рок на државната матура во Штип отвораат стара, непријатна тема. Дури 57 матуранти од штипските средни училишта не ја положиле државната матура, а од нив дури 53 паднале на англискиот јазик – предмет што денес е речиси услов за секое понатамошно образование или работа.

Бројката не е драматична сама по себе, но англискиот како главен камен на сопнување кажува повеќе отколку што изгледа. Во време кога децата растат опкружени со англиски преку интернет, игри, музика и социјални мрежи, паѓањето токму на тој предмет не е знак дека учениците не се способни – туку дека нешто во начинот на кој се предава не функционира. Ако тинејџер што секој ден гледа содржини на англиски паѓа на испитот, проблемот тешко дека е само кај него.

Прашањето што ретко се поставува е за квалитетот на наставата, не за способноста на учениците. Дали часовите по англиски навистина ги подготвуваат децата за реална употреба на јазикот, или само за меморирање граматички правила што се забораваат до следниот час? Матурата е огледало на целиот образовен систем, а огледалото во Штип деновиве покажува дека нешто крека.

За тие 57 матуранти, вториот рок е нова шанса – и добро е што ја има. Но образовниот систем не смее секое паѓање да го третира само како проблем на поединецот. Кога десетици ученици паѓаат на ист предмет во иста средина, тоа е сигнал што бара внимание нагоре, не само поправен испит надолу. Инаку, догодина ќе ги читаме истите бројки, со исто вртење на главата и без ниедна промена.