Постои една улога во секоја голема војна што никој не ја бара доброволно: соседот. Не оној што напаѓа, не оној што е нападнат – оној преку кого летаат ракетите на пат кон некој друг. Оваа сезона таа улога му припадна на Јорданија.

Иранските ракетни напади врз Јорданија се засилија, а системот за противвоздушна одбрана на земјата пресретна три ракети. Порано, во ирански напад врз американска база во Јорданија, загинаа двајца американски војници, а десетици беа ранети. Земјата не објавила војна никому. Земјата само лежи на погрешно место на картата.

Четири илјади војници и една сметка

Јорданија на своја територија има околу 4.000 американски војници. Според меморандумот за разбирање од 2022 година, годишно добива меѓу 1,45 и 1,65 милијарди долари американска воена и економска помош.

Тоа е цената на сојузништвото, напишана со бројки. И како секоја таква цена, таа не се плаќа само во буџетот. Според истражувањето на Arab Barometer од 2026 година, само 12 проценти од Јорданците позитивно ја оценуваат надворешната политика на Трамп. Дванаесет проценти. Владата е во еден сојуз, народот е очигледно во нешто сосема друго.

Половина држава со друга историја

Повеќе од половина од населението на Јорданија има палестинско потекло. Земјата истовремено трпи притисок околу израелското ширење на населби на Западниот Брег и се држи до мировниот договор со Израел од 1994 година – договор кој дома одамна не е популарен.

Значи власта треба истовремено да го задржи американскиот сојуз, да не го раскине договорот со Израел, да не ги предизвика Иранците и да не ги разгневи сопствените граѓани. Експертите велат дека Јорданија има „многу ограничен простор за маневрирање”. Тоа е дипломатски начин да се каже дека таа нема каде.

А сето тоа врз држава која и без ракети има доволно проблеми – висок долг, невработеност и економија што не трпи изненадувања.

Позната сцена

Мала земја, голем сојузник, туѓ судир што ѝ минува над главата, и население кое не го избрало ниту едното ниту другото. Балканот ја знае оваа сцена напамет – не му треба превод.

Кога големите ќе седнат да се договорат, ниту еден од нив нема да ги брои трите пресретнати ракети над Аман. Тоа е сметката што остана кај домаќинот – и токму затоа вреди да се запише сега, а не откако сè ќе заврши.