Од 22 јули пристаништата Одеса, Черноморск и Јужни не примиле ниту испратиле ниту еден странски товарен брод. Тоа е бројката околу која се врти сè друго во оваа приказна – и таа не е изјава, туку состојба што бродарските компании ја потврдуваат со тоа што едноставно не доаѓаат.

Руските вооружени сили од 10 јули редовно удираат по инфраструктурата на пристаништата во Голема Одеса. Покрај самата Одеса, гаѓани се и објекти во Черноморск и Јужни, како и бродови што превезуваат воен товар за Украина. Меѓународните компании одбиваат да работат со тие пристаништа од безбедносни причини и го пренасочуваат превозот – меѓу другото, кон романското пристаниште Констанца.

Што значи „парализирано” кога го кажува другата страна

Дека јужната порта на Украина е практично парализирана изјави началник на одделение за информативна политика во Херсонската област – значи, руски функционер задолжен токму за тоа како изгледа сликата однадвор. Неговата работа е да ја опише руската предност како поголема отколку што е. Тоа не значи дека лаже; значи дека изборот на зборот „парализирано” е негов, а не на бродарските табели.

Разликата е важна. Она што стои и без него е дека одеските пристаништа три недели немаат странски товарен брод и дека осигурувањето на тие рути стана нешто што никој не сака да го потпише.

Алтернативните правци – дунавските пристаништа, Констанца, друмските и железничките коридори низ земјите на Европската Унија – не можат целосно да го надоместат тоа што минуваше преку Голема Одеса. Пристаниште не се заменува со камиони. Тоа е разлика во ред на големина, не во логистика.

Следниот потег, според руските толкувања, би било отсекување на Украина и од водниот пат во Делтата на Дунав. Таму приказната престанува да биде само украинска. Делтата е европска река со три држави на неа, и секое ново затегнување таму се пресметува во распореди и цени што одат далеку зад фронтот.

Житото од Црното Море и патот низ Дунав се работи што Балканот ги знае одблизу. Кога една рута ќе се затвори, товарот не исчезнува – тој само наоѓа подолг и поскап пат. Прашањето е кој ќе ја покаже сметката прв, и дали воопшто ќе биде наречена воена.