Излегол со велосипед. Го нашле без живот на еден пат во Сеговија. Виктор Којоте имал 68 години и, според сите што го знаеле, немал намера да застане.

Роден во Галиција во 1958 година, тој беше едно од оние имиња што шпанската „мовида” ги произведе во раните осумдесетти – генерација што излезе од диктатура и веднаш почна да свири погласно отколку што некој очекуваше. Ја основа групата Los Coyotes, која формално се распадна во 1991 година, но тој никогаш не се повлече од сцената. Сликаше, дизајнираше, правеше стрипови, работеше аудиовизуелни проекти. Музиката за детската телевизиска програма Xabarín Club – таа беше негова.

„Мислам дека разновидноста на работите што ги правам ми даде широчина на поглед”, рекол за својот пристап. Реченица што звучи скромно, а всушност е опис на цела кариера: човек што одбил да биде само едно нешто во индустрија што плаќа најдобро кога си предвидлив.

Дискографската куќа El Volcán го објави заминувањето со текст што не се труди да биде достоинствен: „Денес животот е многу помалку забавен и многу поружен. Денес животот ни зададе еден од оние удари што те оставаат во шок.” И потоа реченицата што кажува сè: „Виктор беше жив, и секогаш беше пожив од сите други. Никогаш не престана да истражува, да создава, да ги прави своите проекти реални.”

Во почетокот на оваа година објави El propio, ретроспектива на солокариерата. За септември имаше закажани концерти во Сарагоса и Уеска. Значи, не се работи за човек што полека се повлекувал и на кого смртта го затекнала на крајот од нешто. Го затекнала на средина.

Причината за смртта сè уште не е официјално потврдена.

Балканот ја знае таа генерација напамет – луѓе што свиреа во подруми додека системот се распаѓаше, а потоа продолжија да работат по нешто друго затоа што од музика не се живее. Којоте е потсетник дека тие биографии не се неуспешни, туку широки. Човек што четириесет години правел по нешто ново, и на крајот излегол со велосипед.