Партијата на еден министер во Владата на Македонија објави текст со кој го велича Ратко Младиќ. Демократската партија на Србите во Македонија, чиј претседател Иван Стоилковиќ е министер за локална самоуправа, на својата фејсбук-страница го опиша Младиќ како „војник, генерал и човек кој го посвети животот на служба на војската и народот на кој ѝ припаѓаше“.

Ратко Младиќ е осуден на доживотен затвор за геноцид, воени злосторства и злосторства против човечноста. Меѓу нив е и Сребреница, каде беа убиени над 8.000 мажи и момчиња. Тоа не е спорна историска интерпретација – тоа е правосилна пресуда.

Според напишаното, авторка на текстот е Татјана Домазет, за која се наведува дека е библиотекарка во Народната библиотека на Србија во Белград. Дополнително, директорот на Агенцијата за остварување на правата на заедниците Далибор Китановиќ објавил слика генерирана со вештачка интелигенција, на која Младиќ е прикажан со српски историски личности под наслов „Генерали на небеската војска“.

Реакциите и молкот

Од СДСМ реагираа дека за Стоилковиќ „лидерот на босанските Срби Ратко Младиќ – осуден за геноцид, воени злосторства и злосторства против човечноста – е величина и херој“, сместувајќи го тоа во поширок контекст на про-руска агенда во власта. Побараа Мицкоски да каже дали тоа е став на Владата.

Од ДУИ пораката беше поинаква по тон, иста по суштина: „Не зборуваат за историја. Романтизираат личност осудена за некои од најтешките злодела извршени во Европа по Втората светска војна.“ Влен, пак, ја осуди глорификацијата, но во соопштението посочи на раководителот на институцијата – не и на партијата на Стоилковиќ.

Од ВМРО-ДПМНЕ – ништо.

Прашањето кое останува отворено

Стоилковиќ не е анонимен партиски функционер. Тој е министер во оваа Влада, а неговата партија е дел од владејачката коалиција. Кога партијата на еден министер јавно оддава почит на осуден воен злосторник, прашањето „дали тоа е ставот на Владата“ не е партиска реторика – тоа е прашање на кое премиерот има обврска да одговори.

Молкот исто така е одговор, само подолго трае додека се разбере кој е.

Македонија не е Босна и нема свој Сребреница. Но Балканот ја знае оваа сцена напамет: пресудата е таму, документите се таму, гробиштата се таму – и сепак секои неколку години некој се обидува да го врати човекот во униформа и да го извади од судницата. Разликата овојпат е што тоа не го прави маргинална страница, туку страница на партија со министерска фотелја.