Со децении, кога се зборуваше за вежбање и здравје, главната улога ја имаше срцето: одење, трчање, пливање, велосипед. Во последните години во разговорот за здраво стареење влезе друг играч – мускулот. И тоа не поради огледалото, туку поради едно сосема практично прашање: дали на 80 години ќе можеш сам да станеш од столот?

„Мускулите ти даваат живот“, вели Адријан Чаморо, експерт за персонален тренинг во единицата за долговечност Age Reversal при болницата Memorial Publio Cordón. Мускулатурата ја опишува како резерва на здравје што ја трошиме постојано – кога стануваме од стол, качуваме скали, го држиме балансот или едноставно не зависиме од други.

Мускулот е и метаболички активно ткиво, вклучено во искористувањето на гликозата и во енергетскиот метаболизам. Добра мускулна маса помага да се зачуваат подвижноста, рамнотежата и самостојноста со годините, а придонесува и во превенцијата на болести како дијабетесот тип 2.

Прашањето што Чаморо го поставува не е колку години сакаме да живееме, туку како. „Кога ќе имам 80 години, сакам да бидам независен. Сакам да станам од столот пет-шест пати сам. А тоа се гради денес, не за десет години“, вели тој. Естетиката, додава, е последица – и тоа е во ред – но не е поентата.

Тука доаѓа и отрезнувањето за оние што очекуваат чуда. Повеќе мускули не значи автоматски побрз метаболизам ниту слабеење без оглед на тоа што има во чинијата. „Ако тренирам некого многу добро, а тој не се храни правилно, многу е тешко да имаме резултати – и обратно“, вели тренерот.

Посебно внимание бара преминот кон менопаузата и годините потоа, кога хормоналните промени се надоврзуваат на стареењето и го менуваат составот на телото. На тоа се додава проблемот што го имаат речиси сите: премногу седење. Компјутер, автомобил, состаноци, кауч. Затоа советот е јасен – ако никогаш не сте тренирале, почнете со тренинг за сила.

Користа не завршува кај коските и зглобовите. „BDNF, мозочниот невротрофен фактор, е протеин поврзан со пластичноста на невроните, а неговото ниво може да се зголеми како одговор на вежбањето“, објаснува Лиза Чирезе, нутриционистка во истата единица. Со други зборови, тренингот е и за главата.

А како да се почне по години мирување? Без „сè или ништо“. „Не мора од седентарен живот веднаш да преминете на тренинг пет дена неделно. Малите и одржливи цели можат да бидат многу покорисни за да се изгради навика“, вели Чаморо. Неговиот трик е да го блокирате терминот за тренинг како состанок во календарот: „Зошто да не се ставите себеси како уште еден клиент?“ – не како обврска, туку како љубов кон себе.

Пензискиот фонд го полниме со децении, а за мускулите мислиме дека ќе се снајдат сами. Кој ќе ве крева од столот за триесет години ако не почнете сега?