Мицкоски ѝ нуди на опозицијата место во дијалогот со Бугарија: СДСМ го нарекува „циркус“, Левица одбива билатерални преговори со Софија

Премиерот Христијан Мицкоски од собраниската говорница ѝ подаде рака на опозицијата: нека предложи свои претставници во тимот што го води дијалогот со Бугарија. „Ние апсолутно тоа ќе го почитуваме“, рече тој, одговарајќи на прашањето на Арбана Пашоли од „Европски фронт“ за стратегијата за деблокирање на евроинтеграциите. Опозицијата ја погледна раката – и секоја партија одговори на свој начин, повеќето со одбивање.

СДСМ беше најостра: „Ние не учествуваме во циркусот Медрано, тоа го прават сателитите на Мицкоски“, а целата одговорност, според нив, е кај премиерот, кој работел „на изолација, а не на интеграција“. ДУИ одговори дипломатски дека секогаш е подготвена да придонесе, но дека треба „да се види какви се намерите на овој отворен повик“. Левица прво рече дека нема став, а потоа го соопшти најпринципиелниот: прифаќа преговори со институциите на ЕУ, но не и со Бугарија, бидејќи самото прифаќање билатерални преговори со Софија е политички став, а не неутрална процедура. Националното единство, според Левица, не се гради „со делење места во преговарачки тимови“.

Што всушност се преговара?

Дијалогот почна на 8 октомври во Софија, со средбата на министерот Тимчо Муцунски и неговата бугарска колешка Велислава Петрова-Чамова, по совет на претседателката на Европската комисија Урсула фон дер Лајен. Самиот Муцунски рече дека напредок немало. Сигналите од Софија беа дека нема репреговарање на уставните измени со одложено дејство. Мицкоски вели дека ќе се бара Бугарија да го прифати Акцискиот план за малцинства, кој, според него, го прифатиле 26 земји членки – сите освен Бугарија.

Во интервју за телевизија, премиерот беше уште појасен: договор е можен ако има партнерски однос, но ако продолжи „булингот“ и позицијата „ние сме внатре, вие сте надвор“, договор нема. И додаде дека нема да влезе „без глава“ во процес без јасен крај.

Сцената е позната: Владата ја кани опозицијата на маса, опозицијата не сака да се фотографира на неа, а Софија не ја отвора темата за која Скопје најмногу би сакало да зборува. Кога Софија не попушта, а дома нема заеднички став, местото во тимот што ѝ се нуди на опозицијата личи повеќе на дел од одговорноста отколку на место во преговорите. Прашањето е дали Мицкоски бара партнери за решение, или сведоци за неуспехот?