Gjeneral-major kroat Denis Tretinjak, drejtor i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura të Kroacisë, në një intervistë për një gazetë kroate nxori një shifër që nuk mund të kalonte pa përgjigje. Agjencia kroate e Sigurisë dhe Inteligjencës (SOA) vitin e kaluar regjistroi 38 sulme kibernetike të sponsorizuara nga shtete, ndërsa për dy të tretat e tyre përgjegjësia iu atribua Rusisë.

Tretinjak ndër format e veprimit hibrid në Kroaci numëroi edhe vënien e zjarreve, sulmet kibernetike, luftën informative, dezinformimin e publikut dhe pengimin e proceseve demokratike. Me fjalë të tjera, lista është shumë më e gjatë se disa ndërhyrje hakerësh në serverë shtetërorë.

Ambasada ruse në Zagreb u përgjigj ashpër. „Deklaratën e gjeneral-majorit kroat Denis Tretinjak e shqyrtojmë në kontekstin e frikësimit masiv të qytetarëve evropianë. Në vendet e Evropës dhe të NATO-s vazhdon një përshkallëzim shumë i rrezikshëm i drejtuar kundër Rusisë“, njoftuan nga ambasada, e cila akuzat i quajti absurde.

Diplomatët rusë pohojnë se në Evropë është bërë pothuajse e zakonshme që Moska të fajësohet për çdo krizë, me qëllim, sipas tyre, që të justifikohet armatosja e përshpejtuar. „Është bërë etiketë të na akuzojnë për çfarëdo krize dhe incidenti në Bashkimin Evropian me qëllim që, siç e kuptojmë ne, të jepet arsyetim për përgatitjet për luftë qysh në vitet 2029-2030, për të cilën politikanët evropianë aq shumë pëlqejnë të flasin“, thonë nga ambasada.

Ambasada veçoi sidomos deklaratën e sekretarit të përgjithshëm të NATO-s, Mark Rutte, të 29 shtatorit. Rutte atëherë e mbështeti qëndrimin e komandantit suprem të forcave aleate në Evropë, Alexus Grynkewich, se anëtaret duhet ta tregojnë publikisht Rusinë kur janë të sigurta ose pothuajse të sigurta se Moska qëndron pas një aktiviteti të caktuar armiqësor. Moska këtë e lexon si ulje të pragut për akuza. „Asnjë provë nuk nevojitet më. Pse të mundoheni? Askush gjithsesi nuk do të mbajë përgjegjësi për akuza boshe dhe shpifje“, porositën nga ambasada.

Përgjigjja shkoi edhe më tej, deri në Kaliningrad, eksklavën ruse të vendosur mes Polonisë dhe Lituanisë. Ambasada i paraqiti stërvitjet e NATO-s në Balltik si presion ndaj Kaliningradit dhe iu referua deklaratës së ministrit lituanez të Punëve të Jashtme, Kęstutis Budrys, të majit, se NATO-ja ka mjete që, nëse është e nevojshme, t'i „rrafshojë“ sistemet ruse kundërajrore dhe bazat raketore në atë zonë. „Të gjitha këto veprime në afërsi të menjëhershme të kufijve rusë përbëjnë kërcënim të drejtpërdrejtë për vendin tonë“, u përgjigjën nga ambasada. NATO-ja, nga ana e saj, stërvitjet zyrtarisht i përshkruan si trajnim për mbrojtjen e rajonit.

Mesazhi përmbyllës iu drejtua drejtpërdrejt publikut kroat: „Lexuesit e mediave kroate duhet ta kuptojnë se, nëse politikanët dhe lobi ushtarak në Evropë nuk e ndryshojnë kursin e tyre vetëvrasës, logjika e grumbullimit të akuzave dhe përgjigjeve të ndërsjella do të çojë në pasoja fatale në formë të një konflikti ushtarak në shkallë të plotë.“

Kroacia është anëtare e NATO-s dhe, siç e pranoi edhe vetë ambasada, e ndjek vijën e Aleancës. Por rajoni që para tri dekadash e pa luftën nga afër e di se momenti më i rrezikshëm nuk është kur dikush e shqipton fjalën „luftë“, por kur ajo fillon të tingëllojë normale. Kur ambasada e një fuqie të madhe u shkruan drejtpërdrejt lexuesve në një vend ballkanik për „pasoja fatale“, a mendon dikush ende se kjo është vetëm retorikë diplomatike?