Venezuela po përpiqet të numërojë të vdekurit e saj pas dy tërmeteve shkatërruese që goditën vendin, dhe shifrat janë të tmerrshme. Sipas të dhënave të paplota qeveritare, kanë vdekur mbi 1.700 njerëz, ndërsa më shumë se 5.000 janë të plagosur - dhe kjo është vetëm bilanci fillestar.

Dy tërmete të fuqishme, me magnitudë 7,2 dhe 7,5, ndodhën më 24 qershor dhe goditën më rëndë Karakasin dhe shtetin federal La Guajra. Shërbimi Gjeologjik Amerikan vlerëson se numri i vërtetë i viktimave „ka të ngjarë të matet në dhjetëra mijëra" - një hendek që thotë gjithçka për sa e vështirë e ka një vend në krizë të masë vuajtjen e vet. Vetëm në Karakas u dëmtuan 432 shkolla, ndërsa tetë spitale u detyruan të mbyllen.

Sistemi shëndetësor, i brishtë qysh para katastrofës, tani mezi merr frymë. Një mjek nga kryeqyteti përshkruan se si repartet e kujdesit intensiv që dikur pranonin deri në dhjetë pacientë, tani mund të pranojnë vetëm katër - për shkak të mungesës së personelit dhe pajisjeve. Kur një tërmet godet një vend që prej vitesh po fundoset në krizë ekonomike e politike, pasoja nuk është vetëm rrënojë, por edhe një sistem që nuk ka me se të përgjigjet.

Autoritetet pezulluan mësimin dhe i shndërruan shkollat e mbetura në strehime të përkohshme. Të hënën goditi edhe një lëkundje më e dobët prej 4,9 ballësh, pas së cilës ndërtesat u zbrazën sërish. Ballkani e di mirë çfarë do të thotë kur dridhet toka - por edhe çfarë do të thotë kur, pas tërmetit, goditja më e madhe vjen nga sa i dobët ishte sistemi para se të godiste natyra. Pyetja për Venezuelën nuk është vetëm sa rrëzoi toka, por sa kishte fare shteti për të humbur.