Qendrim Kala punon në Komunën e Urdorfit në Zvicër dhe atje është zjarrfikës vullnetar. Dhuroi 41 komplete pajisjesh profesionale mbrojtëse rezistente ndaj zjarrit për Njësinë Territoriale Zjarrfikëse në Strugë - qytetin e tij të lindjes.

Dyzet e një komplete. Ky nuk është gjest simbolik, kjo është pajisje për një ndërrim të tërë dhe pak më shumë. Kostumi mbrojtës rezistent ndaj zjarrit nuk është send që blihet me para të vogla - është zë që në buxhetet komunale rri me vite në listën „kur të ketë mjete”.

Kryetari i Strugës, Mendi Qira, shprehu falënderim dhe përgëzoi të gjithë njerëzit tanë që jetojnë jashtë vendit e nuk e harrojnë vendlindjen. Mesazhi me rastin e donacionit thoshte se shembuj të tillë janë dëshmi e lidhjes së fortë mes atyre që u larguan dhe qytetit të tyre.

Histori e bukur me sfond të pakëndshëm

Gjithçka aty është e vërtetë. E megjithatë, ia vlen të thuhet me zë të lartë ajo që në njoftime mbetet mes rreshtave: pajisjet mbrojtëse të një njësie territoriale zjarrfikëse në Maqedoni erdhën sepse një njeri nga Urdorfi vendosi t'i blejë.

Jo përmes një zëri buxhetor. Jo përmes një programi për pajisje. Jo përmes një marrëveshjeje me Qendrën për Menaxhimin e Krizave, e cila këtë verë shpalli gjendje krize tridhjetëditore për shkak të zjarreve. Por sepse një zjarrfikës në Zvicër mendoi për kolegët e tij në shtëpi.

Kjo është e bukur. Është edhe e dhënë për gjendjen e mbrojtjes nga zjarri - e dhënë që asnjë njoftim zyrtar nuk do ta formulojë kaq drejtpërdrejt.

Njerëzit që hyjnë në zjarr për të nxjerrë dikë presin pajisje nga njerëz që dikur jetonin në të njëjtën rrugë. Deri atëherë punojnë me atë që kanë.

Kalës i uruan sukses në jetën profesionale dhe personale, me shpresën se shembuj të tillë pozitivë do të vazhdojnë. Shpresa është e kuptueshme. Pyetja është nëse ajo shpresë është plan - apo është gjithçka që kemi.