Në takimin e Këshillit Kolektiv të OTKS (Organizata e Traktatit të Sigurisë Kolektive), Sergej Shojgu, sekretari i Këshillit rus të Sigurisë, nxori mesazhin e vjetër rus: „Perëndimi duhet ta vlerësojë me maturi pasojat e politikës së tij ndaj Rusisë. Jam i bindur se testimi i suksesshëm i 'Sarmatit' dhe stërvitjet bërthamore javën e kaluar do ta ftohin zellin e strategëve perëndimorë."

„Sarmati" është raketa balistike ndërkontinentale që në doktrinën ushtarake ruse paraqitet si një nga argumentet kryesore strategjike - mundësia e një përgjigjeje të drejtpërdrejtë që nuk duhet të mbetet e kufizuar në një front lokal. Me fjalë të tjera: nëse NATO ndërhyn drejtpërdrejt, Rusia ka kapacitet të përgjigjet me mjete që nuk njohin kufi.

Retorika nuk është e re. Shojgu - tani në një rol civil si sekretar i këshillit, pasi në vitin 2024 e la pozitën e ministrit të mbrojtjes - është ekspert për këto. Situatën e sigurisë e përshkroi si „në shpërbërje të shpejtë". Kërcënimi kryesor, siç tha, vjen nga NATO dhe vendet anëtare të saj.

Argumenti: buxhetet ushtarake. Mbi 1,5 trilion dollarë në vit në total midis anëtarëve të NATO-s, me më shumë se 4% të PBB-së që vendet e Evropës Lindore dhe Balltike po ndajnë për mbrojtjen. Kjo është pranimi i heshtur se NATO, veçanërisht pas sulmit mbi Ukrainën në vitin 2022, është rritur vërtet. Jo vetëm retorikisht - edhe financiarisht dhe infrastrukturisht.

Çfarë do të thotë kjo për vendet anëtare të OTKS-së - Bjellorusinë, Kazakistanin, Kirgistanin, Taxhikistanin, Armeninë? Moska i fton ato të „vlerësojnë shpejt rreziqet dhe të forcojnë koordinimin". Kjo është gjuhë diplomatike për: rrini afër, rrini besnikë. Duke pasur parasysh që Armenia në dy vitet e fundit po bën një shmangie të dukshme nga Rusia dhe po i afrohet Perëndimit, këto mesazhe kanë nëntekst.

Për Ballkanin, që nuk është pjesë e asnjërit prej këtyre blloqeve, kjo është sinjal se logjika bipolare është rikthyer. Dhe jo si retorikë, por si realitet ushtarako-ekonomik. Një botë në të cilën çdo shtet duhet të vendosë, ndonëse askush nuk i thotë hapur - „vendosni".