Me vite rregulli në biznesin e softuerit ishte i thjeshtë: nënshkruan kontratë trevjeçare, klienti ngec në sistemin tënd dhe të ardhurat rrjedhin vetvetiu. Ai model e mbante tërë sektorin. Një grup i ri hulumtimesh tregon se inteligjenca artificiale pikërisht atë model e prishi - dhe shumë më shpejt sesa donte ta pranonte dikush.

Shifrat janë në kundërshtim me vetveten. Nga 150 profesionistë të TI-së të anketuar në kompani të mëdha, 74 për qind planifikojnë t'i rrisin buxhetet për inteligjencë artificiale në dymbëdhjetë muajt e ardhshëm. Njëkohësisht, më pak se gjysma e të gjitha projekteve pilot arrijnë fare në përdorim të plotë. Paratë rriten, rezultatet jo.

Shifra kyçe është e treta: 77 për qind e kompanive i rivlerësojnë furnizuesit e vet të inteligjencës artificiale çdo gjashtë muaj ose vazhdimisht. Hulumtimi i fondit Madrona e quan këtë dinamikë „shpejt brenda, shpejt jashtë“ dhe thotë se ajo është thelbësisht e ndryshme nga biznesi klasik i softuerit, ku kontratat shumëvjeçare funksiononin si hendek rreth të ardhurave. Tani ai hendek nuk ekziston. Ose, siç shkruajnë: shpenzimet e ndërrimit të furnizuesit janë më të ulëta, ndërsa ritmi i rivlerësimit është i pamëshirshëm.

Çfarë do të thotë kjo në praktikë? Një startap që sot mburret me të ardhura prej pesëdhjetë milionësh nuk mund të garantojë se ata të njëjtët klientë do të jenë aty pas gjashtë muajsh. Ndërsa vlerat e vlerësuara ndërtohen pikërisht mbi supozimin se do të jenë. Kur një investitor e shumëzon të ardhurën vjetore me njëzet ose tridhjetë, ai në fakt blen një supozim për qëndrueshmëri - dhe pikërisht ai supozim tani është hallka më e dobët.

Konteksti e bën këtë edhe më interesante. Sipas projeksioneve të IDC-së, kompanitë në vitin 2026 do të shpenzojnë 4,25 trilionë dollarë për teknologji, në masë të madhe për shkak të inteligjencës artificiale. Por një raport i MIT-it nga viti i kaluar tregoi se 95 për qind e projekteve korporative me inteligjencë artificiale nuk kthyen asgjë nga e investuara. Një lumë i madh parash që rrjedh nëpër një kanal me vrimë në fund.

Prandaj po ndryshon edhe mënyra e faturimit. Nga 50 blerës teknikë të anketuar, më shumë se gjysma duan të paguajnë sipas rezultatit - sipas asaj që mjeti vërtet e ka përfunduar - e jo sipas tokenëve të shpenzuar ose numrit të përdoruesve. Partneret në Andreessen Horowitz, Tugçe Erten dhe Sara Vang, e quajnë këtë faturim që është ekonomikisht i vlefshëm për të dyja palët. Përkthim: klientët nuk duan më të paguajnë për premtim.

A është ky lajm i keq? Varet nga cila anë e tavolinës ulesh. Për një firmë që vërtet dorëzon - më i mirë, sepse rezultati tani paguhet drejtpërdrejt. Për një firmë që jeton nga prezantimet - shumë i keq, sepse gjashtë muajt vijnë shpejt.