Kongresmeni republikan Thomas Massie, një nga kritikët më të zhurmshëm të brendshëm të Donald Trumpit, sapo humbi vendin e tij. Në zgjedhjet paraprake republikane në Kentaki, fitoi ish-marinari special Ed Gallrein me rezultat 55 ndaj 45 për qind. Ishin zgjedhjet paraprake më të shtrenjta në historinë e Kongresit amerikan - 32 milionë dollarë të shpenzuara vetëm për reklama.

Massie ishte në Kongres që nga viti 2012. Dhe pjesa më e madhe e atij kohu votonte "pro" Trumpit - sipas numrave të tij, në 90 për qind të rasteve. Por ato 10 për qind ishin shkak për shkatërrimin. Votoi "kundër" ligjit tatimor të Trumpit (nga shqetësimi për borxhin kombëtar). "Kundër" sulmeve ushtarake mbi anijet me drogë në detin e Karaibeve. "Kundër" zgjatjes së luftës me Iranin. Dhe paraqiti kërkesë bashkë me demokratët për publikimin e të gjithë dokumenteve të Epstein.

Trumpi e përshkroi Massien si "përdolaq i madh" dhe "kongresmeni republikan më i keq në histori". Përdori rrjetet sociale rregullisht për ta kritikuar. Dhe në fund, e dërgoi ministrin e mbrojtjes Pete Hegseth personalisht në Kentaki që të mbështeste Gallreinin një ditë para zgjedhjeve. "Ishte panik, kështu që e dërguan ministrin e luftës, e ju e ndaluat një luftë për një ditë", tha Massie pas humbjes, ndërsa mbështetësit e tij brohorisnin.

Çfarë do të thotë kjo? Trumpi nuk lejon mendime të ndryshme brenda partisë. Massie ishte konservatori i fundit i vërtetë fiskal në Kongres - ai tipi i politikanit që kujdeset për borxhin shtetëror dhe nuk dëshiron luftëra të pafundme. Sot kjo nuk ka më vend në Partinë Republikane. "Ka oreks për dikë që do të votojë sipas parimeve, jo sipas disiplinës partiake", tha Massie. Kjo nuk është më ajo lloj partie. Është partia personale e një njeriu.

Për kontekstin ballkanik është skenar i njohur mirë. Partitë që kthehen në personalitetin e një lideri të vetëm - ky është modeli politik i rajonit që nga vitet '90. Massie bën analizë të mirë: "Janë të zemëruar vetëm për ato 10 për qind raste kur s'dua të votoj për luftë, kur s'dua të mbështes spiunazh pa urdhër gjyqësor, dhe kur s'dua ta çoj shtetin në bankrotim." Kjo është një histori që - dhe me shkallë më të vogël - është luajtur edhe tek ne. Rezultati: parti pa opozitë të vërtetë brenda. Vetëm besnikëri.