Претставничкиот дом го изгласа законот со 262 гласа за и 159 против. Сенатот веќе го беше поддржал. Останува само потписот на Доналд Трамп, а Белата куќа потврди дека тој има намера да го стави.

Што добива американскиот претседател со тој потпис? Овластување да воведе царини до 100 отсто за државите што купуваат руска енергија. Истиот закон ги продолжува и санкциите против Иран до 2031 година.

Бројката што ја објаснува целата операција доаѓа од сенаторката Џин Шахин: Кина е најголемиот увозник на руски фосилни горива и учествува со околу 51 отсто во приходите на Москва од таквата продажба. Значи ова не е закон за Русија. Ова е закон за оние што ја финансираат.

Зимата како рок

Републиканецот Мајкл Мекол, предлагачот, инсистираше законот да помине пред зимата – за да се изврши притисок врз Путин пред Русија повторно да удри по цивилната инфраструктура, по електричните мрежи и водоводите. „Ова ќе ги погоди таму каде што најмногу боли“, изјави тој, додавајќи дека тоа ќе ја натера и Кина да влијае врз Москва бидејќи и таа ќе ги трпи последиците од царините.

Логиката е јасна. Прашањето е дали работи.

Дури и поддржувачите имаат сомнежи

Грегори Микс, водечкиот демократ во Комитетот за надворешни односи, не верува дека законот ќе ја постигне целта. Неговата забелешка е остра: Трамп добива широки нови овластувања, а истовремено може да ги заобиколи санкциите што овој закон треба да ги наметне. „Можеше да дејствува порано, но не го стори тоа за 19 месеци“, рече Микс.

Томас Рајт од Брукингс предупредува на истото од друг агол – Трамп во вториот мандат покажа голем ентузијазам за царините како средство за притисок, па проширените овластувања носат ризик од прекумерна употреба. Многумина ова го слават како украинска победа, вели тој, но останува отворено дали симболичниот успех вреди новите царински ризици.

Со други зборови: законот е напишан за Путин, а клучот му е даден на човек кој веќе покажа што прави со такви клучеви.

Реакцијата од Кремљ

Дмитриј Песков не чекаше долго. „Го следиме развојот на овој документ. Ова претставува непријателски чин, а воведувањето дополнителни американски санкции сигурно ќе ги искомплицира напорите за пронаоѓање мирно решение за Украина“, изјави портпаролот на Кремљ.

Во меѓувреме, сенаторот Ричард Блументал на украинската адреса порача: „Не сте сами“, а потоа се обрати директно кон Путин – вашата економија попушта, ќе ја разградиме вашата воена машина.

Што значи ова за нас

Во позадина трае тивка дипломатија што ретко стигнува до насловите. Пратениците Џаред Кушнер и Стив Виткоф беа во Москва и Киев овој месец. Директорот на ЦИА Џон Ратклиф поминал часови во преговори со руските колеги кон крајот на август. Зеленски во јули дојде на Капитол Хил и се сретна со десетици сенатори пред гласањето.

Значи додека јавно се гласаат стопроцентни царини, приватно се разговара. Тоа не е контрадикција – тоа е начинот на кој функционира моќта. Балканот ја знае оваа сцена напамет: се вика притисок на маса, а вистинскиот разговор се води во соседната соба.

Војната влегува во петтата година. Москва удира по цивилни цели, Украина возвраќа по руските рафинерии, а во Вашингтон се брои дали ќе се стигне пред зимата. Кој од овие три часовници ќе застане прв – тоа е единственото прашање што навистина има значење.