Ерменскиот премиер Никол Пашињан официјално го најави отворањето на нов транспортен коридор кој ја поврзува Ерменија со Европската унија преку Грузија и Турција – заобиколувајќи традиционалните маршрути преку руска територија. Тоа е тивка но историска одлука која можеби го означува крајот на децениите долгата ерменско-руска сојузничка врска.

Иницијативата вклучува подготовки за директни железнички врски со Турција, Азербејџан и Иран. За Ерменија, тоа е првиот сериозен обид во неговата современа историја да ги диверзифицира регионалните транспортни врски и да ја намали економската зависност од Москва.

Зошто баш сега? Контекстот е јасен. Односите помеѓу Москва и Ереван се влошуваат – особено поради неактивноста на Русија за време на кризата во Нагорно-Карабах. За Ерменија, тоа беше доказ дека руските безбедносни гаранции не значат тоа што се чинеше дека значат. Кога ти ти треба сојузник во моментот на криза, а тој не дојде, ти размислуваш повторно за договорот.

Новиот коридор го позиционира Ерменија како транзитен центар во Јужен Кавказ – географски моќна позиција доколку се развие правилно. Истовремено, дозволува на ерменските бизниси пристап до европските пазари, што е стратегиски важно за надомест на загубите од руските санкции кои ги погодуваат и нив.

За Балканот, ова е порака. Земјите кои историски се ослонувале на Русија како безбедносна или економска котва сега размислуваат дали тоа е разумна стратегија. Ерменија прави одлука која многумина во нашиот регион ја имаа на хартија, но никогаш не ја извршија со таква отвореност. Прашањето е дали Брисел ќе одговори со конкретни инвестиции, или ќе остави на Ереван сама да го гради новиот пат.