Kryeministri armen Nikol Pashinjan zyrtarisht njoftoi hapjen e një korridori të ri transporti që e lidh Armeninë me Bashkimin Evropian përmes Gjeorgjisë dhe Turqisë - duke anashkaluar rrugët tradicionale përmes territorit rus. Është një vendim i qetë por historik që mund të shënojë fundin e lidhjes dekadash armeno-ruse aleate.

Iniciativa përfshin përgatitje për lidhje të drejtpërdrejta hekurudhore me Turqinë, Azerbajxhanin dhe Iranin. Për Armeninë, kjo është përpjekja e parë serioze në historinë e saj moderne për të diversifikuar lidhjet rajonale të transportit dhe për të zvogëluar varësinë ekonomike nga Moska.

Pse pikërisht tani? Konteksti është i qartë. Marrëdhëniet mes Moskës dhe Jerevanit po përkeqësohen - veçanërisht për shkak të pasivitetit të Rusisë gjatë krizës në Nagorno-Karabah. Për Armeninë, kjo ishte dëshmi se garancitë e sigurisë ruse nuk do të thoshin atë që dukej se do të thoshin. Kur të duhet aleat në moment krize dhe ai nuk vjen, e rishikon marrëveshjen.

Korridori i ri e pozicionon Armeninë si qendër tranziti në Kaukazin e Jugut - pozicion gjeografikisht i fuqishëm nëse zhvillohet drejt. Njëkohësisht, u jep bizneseve armene qasje në tregjet evropiane, çka është strategjikisht e rëndësishme për të kompensuar humbjet nga sanksionet ruse që i godasin edhe ato.

Për Ballkanin, ky është një mesazh. Vendet që historikisht janë mbështetur në Rusinë si spirancë sigurie ose ekonomike tani po mendojnë nëse kjo është strategji e arsyeshme. Armenia po merr një vendim që shumë në rajonin tonë e kanë vetëm në letër, por kurrë nuk e kanë zbatuar me një hapje të tillë. Pyetja është nëse Brukseli do të përgjigjet me investime konkrete, apo do ta lërë Jerevanin vetëm të ndërtojë rrugën e re.