Иранската Револуционерна гарда соопшти дека рано изутрината погодила и запрела два танкера за превоз на нафта во Хормузскиот теснец. Уште четири, според истото соопштение, набрзо го смениле курсот и се вратиле назад.

Образложението е тоа што вреди да се прочита внимателно. Гардата тврди дека танкерите се движеле по „небезбедна и нелегална рута”, по непријавен пат, под воздушна придружба на американската војска – бидејќи, како што стои во соопштението, „мислеле дека можат” да поминат под влијание на Централната команда на САД.

Во истото соопштение Гардата наведува дека претходната ноќ ги известила сите бродарски и осигурителни компании да ги игнорираат соопштенијата на американската команда.

Тоа не е порака до бродовите

Порака до осигурителните куќи не се испраќа за да се заштити пловидбата. Се испраќа затоа што осигурувањето е местото каде што сè се решава. Ако осигурувачот процени дека рутата носи ризик, премијата скока, а некои компании едноставно престануваат да ја покриваат. Танкерот тогаш не е запрен со проектил – запрен е со документ.

Хормузскиот теснец е најтесното грло на светската трговија со нафта. Секој инцидент во тие води го крева ризикот, а ризикот се пресметува во цената пред некој воопшто да истрела што било.

Двете верзии, ниту една проверка

Она што недостига во целата приказна се независни потврди. Единствениот извор за настанот е самата Револуционерна гарда, преку иранската државна агенција. Кои се тие танкери, под чие знаме пловеле, каква штета претрпеле, дали има повредени – ништо од тоа не е соопштено.

Соопштение без имиња на бродови е соопштение наменето за некој друг, не за јавноста. Тегерен зборува со Вашингтон, а веста е само каналот низ кој поминува пораката.

Дали ова ќе стигне до нас? Хормуз не бара дозвола за да влијае врз пазарите – тој е една од неколкуте точки на планетата каде што еден инцидент се пресметува насекаде. А Балканот нема ниту еден танкер во тие води, ниту еден глас во таа расправа, и ниту еден начин да влијае врз исходот.