Војната во Украина одамна не се води само на фронтот. Сцената од Лавов, град далеку од првите линии, ја покажа другата, потивка војна – онаа меѓу државата и сопствените граѓани. На 8 јули, во кварталот Сихив, група луѓе превртеле возило на воениот регрутен центар откако службениците запреле маж роден во 1996 година за проверка на воените документи.

Според регрутниот центар (ТЦК), мажот наводно ги прекршил правилата за воена евиденција и се криел од служба уште од 12 јуни. Но она што властите го нарекуваат „проверка на документи”, очевидците го опишуваат сосема поинаку. „Го тепаа, го турнаа во комбе и избегаа. Луѓето се побунија. Никој нема право да грабне дете и да го фрли в комбе”, раскажа една жена од местото.

Регионалниот воен началник Максим Козицкиј вети официјална истрага за законитоста на постапувањето на регрутниот персонал, а полицијата тврди дека само обезбедувала јавен ред. Но самиот факт дека обични граѓани се осмелуваат да превртат државно возило зборува за нешто подлабоко од еден инцидент – за напукната доверба меѓу луѓето и начинот на кој се води мобилизацијата.

Ова е делот од војната што ретко стигнува до насловните страници. Додека светот гледа ракети и фронтови, во градовите зад линијата се одвива тивка драма: семејства што кријат синови, комбиња што грабаат мажи од улица, соседи што излегуваат да ги бранат. Секоја долга војна на крајот почнува да ја јаде и сопствената држава однатре. За регион што помни свои мобилизации и свои бегања од униформа, оваа слика не е ниту далечна ниту непозната.