Седум земји од ОПЕК+ повторно ја вртат рачката на нафтениот вентил. Според најавите, групацијата подготвува зголемување на производството за 188.000 барели дневно од јули – истиот чекор како и претходниот месец, нешто помал од зголемувањата во април и мај. Одлуката, иако технички, може директно да ги допре цените на пумпите.

Логиката е едноставна на хартија: повеќе нафта на пазарот значи притисок цените да паднат. Но нафтениот пазар одамна не функционира само по понуда и побарувачка – тој реагира и на секоја тензија на Блискиот Исток, на секоја закана со конфликт, на секоја вест што мириса на нестабилност. Затоа зголемувањето на производството може да биде прогласено за добра вест, а цената сепак да не падне ниту денар.

Дел од прилагодувањето, се вели, доаѓа и од промените во статусот на производството на Обединетите Арапски Емирати во рамките на квотниот систем на ОПЕК+. Со други зборови – зад секоја бројка стои внатрешна пресметка меѓу земји-членки кои не секогаш ги делат истите интереси.

За македонскиот возач, целата оваа геополитика се сведува на едно прашање: што ќе пишува на табелата кога ќе застане на пумпа. И тука е горчливата вистина – кога нафтата на светско ниво поскапува, цената кај нас скока веднаш; кога поевтинува, некако секогаш доцни. Зголемувањето на ОПЕК+ е вест за светските берзи, но дали ќе стигне до нас како олеснување – тоа е сосема друга, многу постара приказна.