Skip to content

Принцот Џорџ полни 13: последниот роденден пред Итон да го земе од семејството

1 мин. читање
Сподели
Принцот Џорџ полни 13: последниот роденден пред Итон да го земе од семејството

Принцот Џорџ денес полни 13 години, а неговите родители Вилијам и Кејт го одбележаа со нов официјален портрет: момчето во темно одело и кошула, со поглед што веќе не личи на дете. Токму тоа е поентата. Ова не е роденден на кое било тинејџерче, туку на човекот што е втор во редот за британскиот престол.

Џорџ е роден на 22 јули 2013 година, како прв внук на Чарлс III и трето правнуче на кралицата Елизабета II. Дванаесет години подоцна, детството завршува многу поконкретно отколку кај другите деца на неговата возраст: во средината на август тргнува во Итон, машкото интернатско училиште каде ќе живее во текот на учебната година.

Тоа значи и раздвојување од помалите Шарлот и Луис, со кои досега споделуваше двор. Прв вистински чекор кон самостоен живот, велат оние што ги следат кралските семејства. Или, ако сакате, прв чекор кон улогата за која никого не го прашуваат дали ја сака.

Училиште со 20 премиери и еден иден крал

Итон постои речиси шест века и низ неговите клупи поминале 20 британски премиери, како и таткото на Џорџ. Експертите ова го гледаат како почеток на „формалната подготовка” за круната: строга академска настава, но и обука за водство и дворски протокол. Со други зборови, институцијата почнува тивко да го обликува момчето во иден монарх.

Џорџ веќе не е новина на балконите. Беше на Платинскиот јубилеј на Елизабета II во 2022, имаше видно место на крунисувањето на Чарлс III, се појавува на божиќните богослужби во Сандрингам и на воената парада. Од спонтано дете со тегови, до момче што внимава како стои и што прави пред камерите.

Вилијам и Кејт со години се трудеа да им дадат на децата колку-толку нормален живот, надвор од дворскиот циркус. Но местото на Џорџ во редот за престолот прави таа граница да се стеснува секоја година. Дали воопшто постои начин да пораснеш нормално кога твоето детство се мери со векови традиција и туѓи очекувања?