Канцеларијата на јужнокорејскиот претседател побара од Украина објаснување и извинување. Сеул го обвинува Киев дека јавно ја објавил информацијата за префрлањето на двајца севернокорејски воени заробеници во Јужна Кореја, а потоа неточно тврдел дека договор за тајност никогаш немало.

„Канцеларијата на претседателот длабоко жали поради едностраниот потег на Украина и последователното невистинито тврдење дека немало договор за тајност“, изјави во неделата Сонг Ги-хонг, висок секретар на претседателот за односи со јавноста. Тој додаде дека владата разгледува понатамошни чекори доколку биде потребно.

Кој што побарал

Верзијата на Сеул е детална. Украина повеќе пати, по различни канали, разговарала со Сеул за префрлањето и самата побарала тоа да не се објавува. Аргументот на Киев, според Сеул, бил дека објавата може да предизвика лоша реакција во украинската јавност, која би сметала дека е пропуштена шанса двајцата Севернокорејци да се разменат за украински заробеници во Русија. Јужна Кореја се согласила на тајност од безбедносни, дипломатски и хуманитарни причини – пред сè заради безбедноста на самите заробеници и на нивните семејства.

Потоа, според Сеул, Украина без доволно консултации ја изнесе информацијата во говорот на претседателот Володимир Зеленски на Генералното собрание на ОН, а подоцна го негираше постоењето на каков било договор за тајност. Зеленски минатата недела од говорницата на ОН потврди дека Украина ги префрлила во Јужна Кореја двајцата севернокорејски војници, заробени во борбите на руска страна.

Претседателот Ли Џе Мјунг и порано изјави дека Киев го прекршил договорот. На платформата X напиша дека било „сосема исправно да не се објави“ информацијата поради можните последици и дека двете страни претходно се договориле. „Не знам кои околности ја навеле украинската страна да го прекрши договорот за тајност и да го објави ова, но длабоко жалам поради тоа“, напиша Ли. Украинската амбасада во Сеул не одговори веднаш на барањето за коментар.

Цената на една реченица

Украина ги зароби двајцата Севернокорејци во руската област Курск во јануари 2025 година. Тоа беа првите севернокорејски војници заробени живи откако Пјонгјанг во 2024 година влезе во војната на страната на Русија. Сеул долго одбиваше да го потврди нивното пристигнување, од страв за нивната безбедност и за безбедноста на роднините што останаа во Северна Кореја. Според еден опозициски пратеник во Сеул, разговорите за префрлањето почнале откако војниците самите изразиле желба да одат во Јужна Кореја.

Кавгата доаѓа во лош момент: Јужна Кореја се обидува да го обнови дијалогот со Пјонгјанг, а Доналд Трамп повторно сигнализира подготвеност за дипломатски контакти со Северна Кореја. Сонг предупреди дека негирањето сериозно ја нарушило довербата меѓу двете влади и дека може да ги загрози билатералните односи.

Балканот ги знае договорите „меѓу четири очи“: важат додека на некого не му стане поисплатливо да проговори. Овде едната страна тврди дека договор имало, другата дека немало. Меѓу нив се двајца војници што Пјонгјанг ги испрати да гинат за туѓа војна, и нивните семејства во Северна Кореја – а токму заради нивната безбедност Сеул бараше молк. Дали на говорницата во Њујорк некој мислеше на нив?