Градскиот базен во Тетово воведе термини наменети само за жени и девојки – два пати неделно, во среда и сабота, од 8:30 до 12:00 часот, кога на мажите им е забрането капење. Одлуката веднаш отвори дебата каква што кај нас ретко поминува тивко.

Според објаснувањето, потегот дошол откако дел од жените и девојките изразиле дека не сакаат да се мешаат со мажи во базенот. Поддржувачите го гледаат како прашање на удобност и пристап – повеќе жени што инаку не би дошле, сега ќе можат да пливаат послободно. Критичарите, пак, го читаат како чекор кон родова поделба на јавен простор.

И двете гледишта имаат логика, и токму затоа темата е чувствителна. Јавниот базен е финансиран од сите граѓани, па прашањето кој, кога и под кои услови има пристап до него не е тривијално. Дали ова е разумно прилагодување на реалните потреби на дел од заедницата, или преседан што утре може да се прошири на други јавни простори?

Одговорот зависи од тоа како ќе се води понатаму – дали останува на доброволна услуга за оние што ја сакаат, или прераснува во правило што менува што значи „јавен” простор. Засега, Тетово ја отвори дискусијата што многумина претпочитаа да ја одбегнуваат. А избегнатите дискусии ретко исчезнуваат сами.