„Специјалната воена операција оди по план”, гласи официјалната формулација на Кремљ веќе години. Но реалноста на бензинските пумпи во Русија раскажува поинаква приказна. Во Волгоград, снимки покажуваат огромни редици возила и луѓе што буквално кампуваат покрај пумпите – со шатори и склопливи маси, чекајќи со денови да пристигне гориво.

Причината не е мистерија. Украина систематски ги гаѓа руските рафинерии со дронови, и тоа со ефект. Од почетокот на 2026 година, украинските сили погодиле над 20 големи руски рафинерии – во Кириши, Москва, Рјазан и други градови – и со тоа елиминирале речиси една четвртина од вкупниот руски капацитет за преработка на нафта. Земја што извезува нафта на цел свет одеднаш не може да ги наполни сопствените резервоари. Иронијата тешко може да биде поголема.

Кризата се прели од окупираниот Крим кон јужните руски региони – Краснодар, Ростов – каде пумпите пресушија, а граѓаните почнаа панично да купуваат храна и основни производи. Кремљ реагираше со итни мерки: целосна забрана за извоз на дизел, ограничувања на бензинот и керозинот, продажба на погорешно гориво под ознака на подобро, и лимит од 20-30 литри по возило.

Зошто ова е важно и за нас? Затоа што покажува дека и најголемата воена сила има ранливи точки, и дека модерната војна се води и врз економијата, не само на фронтот. Кога една држава мора да им дели гориво на своите граѓани на дози како во воено време – зашто тоа и е воено време – тогаш официјалната формулација „сè оди по план” звучи сè поприлично на подбив кон сопствениот народ. А народот, како и секаде, тоа го гледа – од редицата пред пумпата.