Приказната трае помалку од три дена и има целосен лак. Во недела градоначалникот на Општина Бутел, Дарко Костовски, соопшти дека во Скопје Север граѓанин узурпирал државен имот, поставил дивоградба и исекол столб од општинското осветлување. Најави брза акција за отстранување и кривична пријава.

Во понеделник наутро инспекторите од општината констатирале дека сè е вратено во првобитна состојба. Дивоградбата ја демонтирал самиот сторител, преку викендот, без багер и без наслов во вестите за рушење.

„Дали надвладеал разумот или стравот од соочување со законот, воопшто не е важно. Важно е дека нема узурпација и не е оштетен државен имот“, изјави Костовски, порачувајќи дека државниот имот не смее да биде узурпиран ниту оштетуван и дека законот важи за сите.

Она што ова го докажува

Механизмот функционирал. Не судот, не инспекторатот по петтата пријава – туку јавната најава дека нешто ќе биде срушено во понеделник. Тоа беше доволно.

Што значи тоа за сите други дивоградби кои со години стојат недопрени низ скопските општини? Дека и таму би било доволно, само никој не го кажал гласно и со датум. Инструментот постои, работи и е бесплатен. Прашањето зошто не се употребува почесто нема техничка одговор.

Костовски нагласи дека нема да се дозволи локални шерифи да продаваат сила која во основа е грубо кршење закон. Формулацијата е точна и опишува појава што секој ја препознава – човек кој исекол улична бандера за да си направи настрешница пред локал не постапувал тајно. Постапувал со уверување дека нема да го спречат.

Тоа уверување не се создава преку ноќ. Се создава секој пат кога некоја претходна узурпација завршила без последица. Овој пат завршила со самодемонтажа за викенд – и токму затоа вреди да се забележи која реченица ја произведе.