Од јануари до август годинава на македонските патишта загинале 62 лица. Во истиот период лани – 96. Тоа се 34 загинати помалку, пад од 35,42 проценти. Ова е бројка што не треба да се релативизира ниту да се омаловажува само затоа што ја објавило МВР.

Паѓа речиси сè. Вкупниот број сообраќајни незгоди се намалил од 5.485 на 4.840. Незгодите со смртни последици од 82 на 54. Вкупно настраданите, загинати и повредени заедно, од 4.731 на 3.868, што значи 863 луѓе помалку. Лицата со телесни повреди се 833 помалку.

Министерството ги реди заслугите во една реченица: системот „Безбеден град“, законските измени, засилените контроли и превентивата. Казните преку камерите почнаа на 1 февруари 2026 година, прекршокот се детектира автоматски, а известувањето стигнува по СМС и е-пошта. Од МВР потсетуваат и дека од 2010 до 2025 година на патиштата годишно гинеле меѓу 116 и 198 луѓе, а само во 2025 година – 132.

Бројката што не мрдна

Во целото соопштение има една ставка што не се вклопува. Тешко повредените лани во овој период биле 686, годинава се 690. Незгодите со тешки телесни повреди, пак, паднале од 594 на 528. Значи, помалку такви незгоди – а речиси ист број луѓе со тешки повреди. Што значи тоа? Дали незгодите што сè уште се случуваат се потешки? Министерството, кое инаку детално ги објаснува сите падови, за ова нема објаснување.

И уште едно прашање што соопштението го прескокнува: колку од падот е камера, колку е закон, а колку полицаец на терен? Кога сè е „интегриран пристап“, никој не може да каже што навистина работи – а тоа е точно она што треба да се знае пред „Безбеден град“ да се шири понатаму, како што најавува МВР. Добро е што бројките одат надолу. Уште подобро ќе биде кога со истата енергија ќе се објаснува и зошто некои не одат.