Претседателката Гордана Сиљановска-Давкова го прими постојаниот известувач на Европскиот парламент за Македонија, Томас Вајц, кој дојде придружуван од шефот на делегацијата на ЕУ, амбасадорот Михалис Рокас. Темата е позната до здодевност: деблокада на пристапниот процес, политиката на проширување и употребата на ветото. Средбата се случи во пресрет на годинашниот извештај на Европската комисија.

Сиљановска-Давкова го пофали „објективниот пристап“ на Вајц и неговиот став дека билатералните прашања треба да бидат одвоени од формалниот процес на пристапување. Потоа ја извади правната карта. Се повика на членовите 4(2) и 4(3) од Договорот за Европската Унија – оние што предвидуваат почитување на националниот идентитет и на уставните структури на државите, како и обврска членките искрено да соработуваат и да не ги поткопуваат целите на Унијата. Злоупотребата на ветото и билатералните условувања врзани со идентитетот, историјата и јазикот, според неа, се во судир токму со тие одредби.

Претседателката потсети и на тешките компромиси направени во изминатите децении во име на европската интеграција, за да заклучи дека не само што членство нема, туку не се почнати ни преговорите. Реченицата е кратка, а зад неа стои цела генерација политичари што ветуваа датум.

Двете страни

Вајц, според соопштението од кабинетот, ја објаснил својата „добра намера, неутралност и посветеност“, ја запознал претседателката со сè што е преземено во македонско-бугарските односи и укажал на „реалната доминација на политиката“. Потоа ја изговори формулата што Скопје ја слуша со години: потребни се пријателски чекори од двете страни, а ЕУ е цврсто решена за проширување.

Првиот дел е ретко искрен. „Реалната доминација на политиката“ е дипломатски начин да се каже дека процесот не се води по заслуги, туку по тоа кој седи на масата со право на вето. Токму на тоа се жали и Сиљановска-Давкова. Вториот дел е она што ја прави таа искреност бескорисна. Кога една држава го смени уставното име за да стигне до вратата, а друга ја држи вратата затворена, „чекорите од двете страни“ звучат како рамнотежа само на хартија.

Извештајот на Комисијата наскоро ќе излезе, со истите зборови за реформи, волја и перспектива. Прашањето е колку пати уште ќе слушаме дека Унијата е „цврсто решена“ за проширување, додека преговорите за Македонија не се ни почнати.