Во Македонија денес се проектира и гради по две правила истовремено. Едното се еврокодовите – европскиот сет стандарди за проектирање и градба. Другото се стандардите од осумдесеттите и деведесеттите години на минатиот век. И двете важат паралелно, и така веќе цела деценија.

Тоа го потврдија и самите експерти на Националната конференција „Еврокодови 2.0 – Од стандардизација до национална имплементација“ во Стопанската комора. Деканот на Градежниот факултет, Јосиф Јосифовски, вели дека земјава веќе десетина години работи на воведување на еврокодовите, но паралелната примена на старата и новата регулатива сè уште трае.

„Тоа е комплекс на стандарди во кои е преточено европското искуство во изминатите седум или осум децении“, објаснува Јосифовски. Според него, безбедноста расте во сите фази – од проектирањето до изградбата – и затоа иднината треба да биде само еврокодови.

Стравот што секогаш се појавува е цената. Дали посериозни стандарди значат уште поскапи станови, на пазар каде што квадратот веќе боли? Јосифовски вели – не нужно. Еврокодовите се флексибилни и дозволуваат трошоците да се прилагодат на потребите. „Целта секогаш треба да ни биде квалитетот и безбедноста“, вели тој.

Претседателот на Здружението за градежништво при Стопанската комора, Андреа Серафимовски, признава дека процесот има „многу тешкотии“, но бара инженерите побрзо да ги совладаат еврокодовите, а државата да ги воведе како национални стандарди.

Скопје е град што ја памети 1963 година. Во таков град, прашањето по кое правило се пресметува носивоста на новите згради не би смеело да има два одговора. Ако стручната фела е согласна, а десет години не се доволни, кој точно чека – и на што?