РТС им се извини на гледачите, а Пинк најави откази за околу илјада вработени: Вучиќ падна, а екранот го смени тонот за една недела

Речиси две години студентите протестираа низ цела Србија, а на екраните на РТС и на војводинскиот РТВ за нив речиси немаше објективен збор. Една недела откако Александар Вучиќ ги загуби изборите, јавните сервиси излегоа со извинување до гледачите „за сè што е изоставено во претходниот период“.

„Ова се првите чекори кон, се надеваме, оздравување на РТС… Пред нас е работа на програмските содржини, сè во јавен интерес. Сакаме да ја вратиме вашата доверба“, порача новиот уреднички колегиум на информативната програма на РТС, во соопштение прочитано во главниот вечерен дневник во четвртокот. Убаво срочено. Но довербата ја потроши уредувачката линија што со години одлучуваше кој ќе се види на екранот, а кој нема.

Оставките паднаа како домино. Прво си заминаа главниот уредник и дел од редакцијата на РТВ, потоа директорката на РТС, беше сменета уредничката на информативната програма, а смени имаше и во поедини редакции. Во петокот оставка поднесе и директорот на РТВ, Горан Караџиќ. Што точно беше „изоставено“ и по чија наредба? Тоа е прашањето што следува по секое вакво извинување.

Кај комерцијалните телевизии е посурово. Жељко Митровиќ, сопственикот на ТВ Пинк, чија мрежа стигнува и до регионот, најави откази за околу илјада вработени. Колкумина од тие илјада ја кроеле пропагандата, а колкумина само примале плата?

На улицата тонот беше уште потежок. Пред редакциите на Информер и Пинк се собраа групи незадоволни граѓани, а програмата на ТВ Информер накратко беше прекината кога маса луѓе упадна во студиото. Студентската листа веднаш ги осуди упадите и повика на воздржаност од одмазда, но побара и одговорност за јавниот збор: за повеќегодишното кршење на професионалните кодекси, вклучително и кривична одговорност за ширење омраза кон политичките неистомисленици. Вучиќ, пак, барањата за побрза транзиција и за оставки во полицијата, разузнавањето, судството и режимските медиуми ги нарекува „револуционерен терор“.

Да се верува дека мрежата е готова би било прерано. Најверна потпора засега му остануваат ТВ Информер и истоимениот таблоид, кои и по поразот го нарекуваат „претседател“, но и „лидер на опозицијата“. Професорката на Факултетот за драмски уметности во Белград, Ана Мартиноли, предупредува дека нема брзи решенија: „Едно извинување не го менува системот, а изборниот пораз не ги брише сопственичките, финансиските и политичките врски што повеќе од една деценија ги одредуваа програмите на голем број медиуми“. Според неа, на Вучиќ не му требаат сите телевизии. Доволно е во дел од медиумскиот простор неговото толкување и понатаму да биде единственото што сериозно се брои.

Брисел го кажува тоа на свој, посув начин. Извештајот на Европската комисија за Србија, кој треба официјално да излезе на 4 ноември, а чија содржина веќе е позната, вели дека земјата продолжила да назадува во слободата на медиумите, со заплашување на новинарите и говор на омраза насочен кон нив. Тоа е наследството што го чека новата власт.

Балканот ја знае оваа сцена: власта се менува, а камерите за една ноќ се вртат кон новите победници. Вистинскиот тест за РТС доаѓа првиот пат кога новата власт ќе згреши. Дали тогаш некој ќе го каже тоа во главниот дневник?