Në qytetin Liujang, provinca Hunan - i njohur si „qendra e industrisë piroteknike kineze" - të hënën pasdite shpërtheu një fabrikë fishekzjarrësh. Viktimat - 26 të vdekur, 61 të plagosur. Vendndodhja - impianti „Huasheng" - është një nga qindra që përbëjnë grupin industrial të qytetit.

Operacionet e shpëtimit mobilizuan mbi 1.500 punonjës urgjence, robotë të specializuar kërkimi dhe një varg shërbimesh për reagim ndaj viktimave masive. Presidenti Si Xhinping urdhëroi një „hetim të thelluar", një frazë që në fjalorin zyrtar kinez mund të nënkuptojë fjalë për fjalë gjithçka - nga analizë e vërtetë teknike te ndërrim politik i kokave përgjegjëse. Autoritetet pretendojnë se monitorimi mjedisor tregoi „kushte normale" - një deklaratë që rrallë vjen në këtë fazë pa dyshim.

Shkaku i saktë i shpërthimit - nuk është precizuar. Industria piroteknike kineze është më e madhja në botë - prodhon rreth 90 për qind të furnizimit global. Por është gjithashtu një industri me histori të vazhdueshme incidentesh. Shpërthime të ngjashme kanë ndodhur në Liujang disa herë në 20 vitet e fundit - 2002, 2008, 2014, 2019 - çdo herë me viktima me dhjetëra. Qartazi, diçka nuk po ndryshon.

Pse? Sepse struktura e industrisë është e decentralizuar. Qindra fabrika të vogla dhe të mesme, shumë biznese familjare, me nivele shumë të ndryshme standardesh sigurie. Autoritetet lokale e mbrojnë industrinë sepse është shtylla ekonomike e gjithë rajonit. Kina qendrore kërkon mbikëqyrje më të rreptë - por kur duhet vërtet, gjithmonë ka një pretekst. Ato preteksetet vijnë edhe te ne në Ballkan - „standardet e sigurisë nuk zbatohen sepse kështu humbasin vendet e punës". Jetët e humbura nuk hyjnë në atë llogari deri në momentin që bëhen lajm.

Për dyqanet ballkanike të piroteknikës - që janë gjithmonë të mbushura në dhjetor-janar për festat - ky është një sinjal i qetë. Pothuajse të gjitha fitilet, raketat, fishekzjarrët që shiten në tregjet tona vijnë pikërisht nga ky rajon. Ne blejmë një produkt të përgjakur, ndërtuar mbi shpinën e punëtorëve në një gjysmëhije të largët industriale. Sa shpesh mendojmë për këtë kur fëmijët tanë ndezin fishekzjarrë më 31 dhjetor? Pothuajse asnjëherë. Dhe kjo është pjesë e problemit.